آموزش هنر رزمی دفاعی تکواندو




 

از کلیه بازدید کنندگان محترم خواهشمندم حتما به قسمت آرشیو مطالب هم

 مراجعه بفرمایند .چون به علت انبوه مطالب درج شده توسط اینجانب و با

توجه به اینکه در بلاگفا در صفحه اول فقط می توان ۳۰ پست قرار داد ، برخی

 مطالب مهم به قسمت آرشیو منتقل شده است.لذا برای استفاده بیشتر به

 آرشیو هم سری بزنید.

 

ممنون.

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

نگاهی به ورزش‌های رزمی 

ورزش‌های رزمی فواید بسیاری دارند و افراد زیادی در سراسر دنیا به این نوع ورزش‌ها علاقه دارند. 


برای بعضی از افراد رفتن مداوم به باشگاه و وزنه زدن یا استفاده از دستگاه‌های ورزشی جذابیت کافی را ندارد. 

این افراد می‌تواند به جای انجام این فعالیت‌ها از ورزش‌هایی استفاده کنند که به طور همزمان هم بدن را ورزش می‌دهد و هم تعادل و هماهنگی اعضای بدن را افزایش می‌دهد. ورزش‌های رزمی عموما به این شکل هستند.

ورزش‌های رزمی نه تنها باعث بالا رفتن آمادگی جسمانی می‌شوند، بلکه توانایی دفاع شخصی و اعتماد به نفس را در ورزشکاران افزایش می‌دهند. ورزش‌های رزمی انگیزه و نیاز برای یادگیری بیشتر را در افراد بالا می برند. 

ورزش‌های رزمی همچون تکواندو بسیار محبوب هستند. تکواندو در تمام دنیا 70 میلیون ورزشکار دارد. 

ورزش‌های رزمی آگاهی ما از بدنمان را افزایش می‌دهند . در این ورزش‌ها، ورزشکار از حرکت ماهیچه‌های خود با خبر است و این توانایی را دارد تا تشخیص دهد کدام عضوها در حالت فعالیت هستند و چه ارتباطی بین آنها وجود دارد. 

تحقیقاتی که بر روی ورزش تایچی چوان انجام شده است نشان داده که افراد مسنی که شروع به انجام این ورزش کرده‌اند آگاهی و کنترل بیشتری بر روی مفاصل خود از جمله مچ و زانوی پا پیدا کرده‌اند. 

تحقیقاتی که در کره بر روی یک ورزش رزمی به نام سوباک دو (SBD) انجام شده است نشان داده است افرادی که این ورزش را انجام می‌دهند توانایی هوازی، تعادل، انعطاف پذیری، استقامت و قدرت بیشتری دارند. هم‌چنین میزان چربی موجود در بدن این افراد نسبت به افراد بدون فعالیت کمتر است. SBD ورزشی است که آمادگی جسمانی را بالا می‌برد. 

ورزش‌های رزمی بسیار متنوع هستند که معروف‌ترین آنها تکواندو، کاراته ، تایچی و کونگ‌فو هستند. 

ورزش‌های رزمی علاوه بر افزایش توانایی‌های فیزیکی باعث پیشرفت‌های ذهنی نیز می‌شوند. این ورزش‌ها نظم و انضباط و تمرکز را افزایش می‌دهد. هنگامی که ورزش رزمی مناسب خود را پیدا کردید، سعی کنید که در کلاس‌ها یا مدارس شرکت کنید و فعالیت دیگران را نیز از نزدیک مشاهده کنید. 

با وجود این که ورزش‌های رزمی تاثیرات منفی بسیار کمی دارند و سخت است که بخواهیم از آنها ایرادی بگیریم، اما می‌توان گفت که این ورزش‌ها ممکن است بر مفاصل فشار وارد کنند و رزمی کاران باید مراقب این مشکل باشند. ورزش‌های رزمی آمادگی جسمانی را افزایش می‌دهند و مهارت خاصی را در ورزشکاران پرورش می‌دهند. 

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

چگونه حرکات کششی انجام دهیم

حرکات کششی برای افزایش انعطاف پذیری و شروع ورزش مناسب هستند. این حرکات انواع مختلفی دارند که می‌توان از بین آنها حرکاتی که مناسب‌تر هستند، انتخاب کرد و مرتبا انجام داد.

به گزارش سايت فدراسيون تكواندو؛

این که چقدر زمان برای انجام حرکات کششی در ورزش صرف کنید به سلیقه شخصی شما بستگی دارد. حرکات کششی زیادی وجود دارند که شما می‌توانید تمام آنها را امتحان کنید و حرکتی که مناسب شماست انتخاب کنید. با توجه به شرایط بدنی از جمله وضعیت استخوان کمر و پا فرد می‌تواند تصمیم بگیرد که کدام حرکت برای او مفیدتر است. خود ورزشکار بهترین فرد برای تصمیم گیری در این رابطه است. همه حرکات را نباید با هم در یک جلسه ورزشی انجام داد.


** چند حرکت ورزشی متداول عبارتند از:


1- چرخش بدنه: در حالی که دست‌ها را در کنار بدن دارید، دراز بکشید. پاها را خم کنید می‌توانید کف پاها را بر روی زمین داشته باشید یا پاها را در شکم جمع کنید. پاها به سمت طرفین بچرخانید. این حرکت را 20 مرتبه تکرار کنید. در کشش آخر در هر سمت 20 ثانیه پا را نگه دارید. بعد از انجام این حرکت کششی بدن را آرام و ریلکس کنید و به آرامی نفس بکشید.


2- هنگامی که بر روی کمر دراز کشیده‌اید. یکی از پاها را به سمت سینه خم کنید و آن را بکشید. سپس هر دو پا را خم کنیم و هر دو پا را به سمت سینه بکشید. هر حرکت را 20 بار تکرار کنید و در حرکت آخر 20 ثانیه بمانید.


3- بر روی کمر دراز بکشید. پای چپ را صاف نگه دارید و پای راست را با زاویه 90 درجه خم کنید. در این حالت ساق پای راست با زمین مرکزی است. در این حالت دست‌ها را از پشت پای راست به هم برسانید و سپس پا را صاف کنید. این حرکت را سه تا پنج بار تکرار کنید. هر بار 20 تا 30 ثانیه در حالت بمانید. این حرکت را بر روی پای چپ نیز انجام دهید.


4- در حالی که ایستاده‌اید بر روی زانوی پای راست نشست داشته باشید. مطمئن شدید که بدن شما صاف است و پای چپ شما نیز با زاویه 90 درجه خم است. می‌توانید پای چپ را بر روی زمین بگذارید. در این حالت لگن را به سمت جلو ببرید. شما باید کشش را در قسمت راست ماهیچه لگن احساس کنید. 20 تا 30 ثانیه در حالت کشش بمانید و دوباره حرکت را تکرار کنید. این حرکت را سه تا پنج بار انجام دهید. سپس بر روی پای دیگر نیز این حرکت را انجام دهید.


5- در حالی که ایستاده‌اید، پای خود را از عقب بالا بیاورید و با دست از مچ بگیرید. پا را به سمت لگن بکشید ، بدین شکل عضله جلوی ران کشیده می‌شود. مطمئن شوید که صاف ایستاده‌اید و مچ شما پیچ خورده است. هر پا را سه تا پنج بار بدین شکل بکشید و 20 تا 30 ثانیه در حالت کشش بمانید. حرکت را بر روی هر دو پا انجام دهید.


6- در حالی که یک پا را جلوتر از پای دیگر قرار داده‌اید، بایستید. انگشتان پای جلو را به سمت بالا بکشید و پاشنه را بر روی زمین بگذارید. به سمت جلو کمی خم شوید. در این حالت پشت مچ پا و ماهیچه پشت پای شما کشیده می‌شود. حرکت را بر روی هر پا سه تا پنج بار انجام دهید و 20 تا 30 ثانیه در حالت بمانید.


7- بر روی کمر بخوابید. هر دو پا را بر روی زمین داشته باشید. یکی از پاها را خم کنید و آن را از زانو بگیرید. سپس پا را به سمت نشانه مخالف بکشید. 20 تا 30 ثانیه در حالت بمانید. بر روی هر پا سه تا پنج بار این حرکت را تکرار کنید.


حرکات کششی دیگری نیز وجود دارند که شما می‌توانید بر روی سایت‌های اینترنتی یا در کلاس‌های ورزشی آنها را یاد بگیرید. انجام این حرکات لذت بخش هستند و بسیار بر روی انعطاف پذیری بدن تاثیر می‌گذراند. از بین این حرکات ، آنهایی را که برای شما مفیدتر و مناسب‌تر هستند انتخاب کنید و پیش از شروع ورزش خود آنها را انجام دهید.

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

اگر فرزندتان رزمی کار است… (مازیار عبداللهی)


اگر فرزندتان رزمی کار است… (مازیار عبداللهی)

هنوز هم خیلی از خانواده های ایرانی رشته های رزمی را رشته هایی خشن می دانند و چندان تمایلی به فعالیت فرزندانشان در این رشته ها ندارند،

خصوصا وقتی صحبت از بچه های کم سن و سال باشد. اما از طرفی، درخشش تعدادی از رزمی کاران کشورمان در المپیک و میادین بین المللی، بسیاری از والدین را وسوسه کرده است تا فرزندانشان را از سنین پایین به کلاس های رزمی بفرستند. مشاهده بچه های پنج- شش ساله که لباس رزمی به تن، دست در دست والدین شان در اطراف باشگاه های رزمی دیده می شوند گواهی بر این مدعی است. اما آیا همینقدر که خانواده ای به فرستادن فرزند کوچکش به کلاس رزمی متقاعد شد کافی است؟ متاسفانه به نظر می رسد که اکثر این والدین از مسائل حاشیه ای و مسئولیت هایی که در قبال فرزند رزمی کارشان دارند بی اطلاع هستند. اگر شما هم از خانواده هایی هستید که فرزندتان را در یک کلاس رزمی ثبت نام کرده و یا خیال دارید این کار را بکنید، بد نیست این سه توصیه مهم را هم به عنوان تبریک رزمی کار شدن فرزندتان از ما داشته باشید:

originald

 

به باشگاه فرزندتان سرک بکشید!

به باشگاه فرزندتان سر بزنید، چه قبل از ثبت نام و چه پس از آن. هرگز صرف اینکه فلان همسایه، فامیل یا دوست و آشنا، یک رشته رزمی و یا یک مربی را به شما معرفی کرده است، کار را تمام شده ندانید و قبل از تصمیم نهایی برای ثبت نام، خودتان هم حداقل یکی- دوبار از نزدیک کلاس های رزمی مذکور را بررسی کنید. آیا مربی همیشه سرکلاس حضور دارد؟ آیا بطور خاص حواسش به بچه های کم سن و سال کلاس هست؟ سعی کنید کلاسی را انتخاب کنید که یکی- دو بچه هم سن و سال و یا هم جثه فرزند شما هم در کلاس باشند، چراکه معمولا پس از تعطیلات تابستان کلاس های رزمی از بچه ها خالی می شود. حضور حداقل یک همکلاسی هم سن و سال- خصوصا در رشته های مبارزه ای- برای پیشرفت فرزند شما نقش تعیین کننده ای دارد، چون در غیر اینصورت مربی همیشه برای پیدا کردن یار تمرینی برای فرزند شما به مشکل برخواهد خورد و اگر از تجربه کافی برخوردار نباشد، ممکن است با انتخاب یک یار تمرینی با جثه بزرگتر ولی بی تجربه، مقدمات آسیب دیدگی فرزندتان را فراهم کند. این سرکشی پس از ثبت نام هم باید ادامه پیدا کند. امروزه خانواده ها، والدینی را که سال به سال به مدرسه فرزندشان سر نمی زنند و به قولی اصلا نمی دانند بچه شان کلاس چندم است را به عنوان والدین بی مسئولیت می شناسند. این مسئولیت پذیری باید در مورد کلاس رزمی فرزندان هم اعمال شود. سعی کنید جسته گریخته و هر چند وقت یکبار سری به کلاس تمرین فرزندتان بزنید و حتی در صورت لزوم بدون معرفی خود به مربی، از دور تمرینات کلاس را نظاره گر باشید. هرگز فکر نکنید چون باشگاه زیر نظر تربیت بدنی و سبک انتخابی شما رسمی و مربی مربوطه مورد تایید فدراسیون است پس همه چیز روبراه است، چون اینطور نیست! چندی پیش دنبال مطلبی در اینترنت می گشتم، بطور اتفاقی سر از یک وبلاگ درآوردم که نویسنده آن از تجربیات کلاس رزمی اش نوشته بود. وی با سنگین خواندن تمرینات یکی از رشته های رزمی(که اتفاقا رسمی هم هست) نوشته بود:« تمریناتشان خیلی سخت بود. مربی از ما می خواست که نفس هایمان را در سینه حبس کنیم و سپس با لگد به شکم هایمان می کوبید!!». اگر کسانی که اندکی از رشته های رزمی سردرمیاورند با خواندن این جمله روی سرشان شاخ سبز شود حق دارند! همه ی ما می دانیم که یکی از اولین مواردی که مربیان در کلاس های رزمی به هنرجویان آموزش می دهند، تخلیه نفس در هنگام دریافت یک ضربه است. نه حبس کردن آن و آماده شدن برای دریافت ضربه مربی! متاسفانه هنوز در کشورمان هستند مربیانی که در بعضی از رشته ها، سنگین تمرین کردن را معادل غیر اصولی تمرین کردن می دانند. بهتر است تمرینات کلاس فرزندتان را زیر نظر داشته باشید تا نادانسته به پست چنین مربیانی(!) نخورید. البته این بدان معنی نیست که با مشاهده اولین سخت گیری، تمرین شدید و یا تنبیه از طرف مربی، تصمیم به تعویض کلاس فرزندتان بگیرید. کمی سخت گیری و به قول معروف دیسیپلین برای کلاس های رزمی الزامی است. فقط مراقب باشد مربی مربوطه فرق بین تمرینات سنگین و تمرینات غیر اصولی را بداند.

پز دادن ممنوع!

متاسفانه دیگر چشم و همچشمی و پز دادن جلوی فک و فامیل به بخشی از فرهنگ ما ایرانی ها تبدیل شده است. کلاس های فوق برنامه و نمرات بالای بچه ها، کلاس زبان و انگلیسی صحبت کردن بچه ها، کلاس موسیقی و … همه و همه می توانند چشم «زی زی خانوم» اینها را از حدقه دربیاورند! اما حداقل کلاس های رزمی فرزندانتان را از این پز دادن ها مستثنی کنید، چرا؟ چون اصولا کلاس های رزمی قابل مقایسه با هیچ کلاس دیگری نیستند. فرزند شما ممکن است پس از یکی- دو ماه کلاس زبان رفتن بتواند چند کلمه ای انگلیسی صحبت کند، اما هرگز توقع نداشته باشید که با دو- سه ماه کلاس رزمی به «بروسلی» فامیل تبدیل شود! توقع شما و ناتوانی فرزندتان می تواند به سرخوردگی وی منجر شود. حتی اگر وی مهارت های زیادی هم کسب کرده است، هرگز او را به نشان دادن این توانایی ها تشویق نکنید. ممکن است در ظاهر نمایش توانایی های فردی مثل انعطاف بدنی فرزندتان ایرادی نداشته باشد و مشکلی درست نکند، اما بچه ها عموما قادر به تفکیک بین باید ها و نبایدها نیستند و ممکن است پس از آنکه کار چشم درآوردن های شما(!) به پایان رسید، بخواهند کمی آنطرف تر چند مهارت دیگرشان را هم به رخ هم سن و سالانشان بکشند و آنوقت است که بعید نیست کار دست خودشان و دیگران بدهند. اصولا همه ی مربیان رزمی(البته درست و حسابی هایشان) سعی می کنند به بچه ها بیاموزند که نباید از مهارت هایشان خارج از محیط باشگاه استفاده کنند و شما باتشویق بچه ها به اینکار، عملا همه رشته های آنان را پنبه می کنید. پس اگر قرار است چشم وچار کسی را از کاسه دربیاورید، دنبال راه دیگری بگردید لطفا!

کمی ولخرجی کنید!

مسائل اقتصادی این روزها دغدغه خیلی از خانواده هاست و طبیعتا صرفه جویی و درست خرج کردن از جمله راه کارهایی است که خانواده ها برای مقابله با آن درپیش می گیرند. اما توجه داشته باشید که گاهی اوقات لازم است در مواردی کمی هم ولخرجی کنید، یکی از این موارد خرید لوازم و تجهیزات رزمی فرزندتان است. اغلب گفته می شود که کلاس های رزمی کم خرج هستند و نیازی به تجهیزات خاصی ندارند و حتی در یک محیط باز، مثل پارک و بیابان هم می توان به تمرین مشغول شد. البته این موضوع تا حد زیادی حقیقت دارد اما نه زمانی که صحبت از بچه های کم سن و سال و آن هم در رشته های مبارزه ای باشد. وقتی پای بچه ها به میان بیاید، امنیت و حفظ سلامت آنها حرف اول را می زند. پس لازم است که کمی سر کیسه را شل کنید و لوازم ایمنی مورد نیاز فرزندتان را با دقت و وسواس تهیه کنید. هیچ ایرادی ندارد که فرزندتان را دو-سه ماه دیرتر به کلاس رزمی بفرستید و پول شهریه این دو- سه ماه را صرف تهیه لوازم ایمنی او کنید. درضمن حواستان باشد که در تهیه این لوازم سرسری عمل نکنید. طبق معمول در کنار کالاهای خارجی و کالاهای استاندارد داخلی، لوازم بی کیفیت و غیر استاندارد که اغلب با قیمت های پایینی عرضه می شوند هم در بازار فراوان است. هرگز به خاطر کمی تفاوت قیمت، لوازم غیر استاندارد(که اغلب ظاهرشان از دور داد می زند) را انتخاب نکنید. همچنین با این توجیح که بچه ها در حال رشد هستند و بهتر است مثلا کلاه یا دستکشش را کمی بزرگتر تهیه کنم، فرزندتان را در معرض آسیب دیدگی قرار ندهید. این لوازم ایمنی فقط زمانی به درستی کارشان را انجام می دهند که درست اندازه و مناسب اندام فرد مصرف کننده باشند. گاهی اوقات بعضی از مربیان برای مراعات حال خانواده ها، خیلی برای تهیه این لوازم پافشاری نمی کنند و گاها ورزشکاران از لوازم یکدیگر و یا یکی دو جفت دستش موجود در باشگاه استفاده می کنند. اگرچه این بهتر از هیچ است، اما هم به لحاظ مسائل بهداشتی و هم همان تفاوت در سایز(که قبلا اشاره شد) بهتر است تا آنجا که ممکن است از این کار پرهیز کنید.

مازیار عبداللهی نیا / ماهنامه رزم آور 

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

زانوهایی که مفصل تازه می‌خواهند (پونه شیرازی)


زانوهایی که مفصل تازه می‌خواهند (پونه شیرازی)

نه تنها صدای ناله ناشی از درد شدید‌ش بلکه صدای ساییده شدن استخوان‌های زانوهایش روی هم را نیز با هر حرکت می‌توان شنید. در چنین شرایطی برای زانوهایی که بر اثر ساییدگی ناشی از آرتروز، دیگر مفصلی برایش باقی نمانده است، چاره‌ای جز تعویض مفصل زانو باقی نمی‌ماند.

در واقع، تعویض و جایگزینی مفصل طبیعی زانو با نوع مصنوعی آن، تنها راه از بین بردن دردی است که در زانو بر اثر ساییدگی و آرتروز، روماتیسم یا تخریب سطح مفصلی به وجود می آید.

البته به دست آوردن توان و دامنه حرکتی طبیعی در مفصل زانو و اصلاح تغییر شکل ایجادشده در این عضو نیز از دیگر پیامدهای مثبت به کارگیری مفصل مصنوعی زانو است.

دکتر حسین فائزپور، ارتوپد و فوق تخصص زانو تاکید می کند:

تعویض مفصل زانو در سنین جوانی لزومی ندارد و با بهره گیری از روش هایی مانند جراحی مینیسک، پیوند غضروف و رفعپارگی تاندون ها مشکلات مفصلی زانوی جوانان درمان می شود، اما در سنین بالای ۵۰ سال و در شرایطی که حداقل دو مفصل از میان سه مفصل اصلی زانو، به دلیل ساییدگی ناشی از آرتروز از بین رفته باشد، تعویض مفصل زانو، موثرترین روش درمانی محسوب می شود.

knee_ligaments_labeled_mediumB_prod

زانوهایی که مصنوعی می شوند

تعویض مفصل زانو که به آن آرتروپلاستی زانو نیز می گویند نوعی جراحی است که با استفاده از آن سطح مفصلی استخوان های ران و ساق در مفصل زانو را با یک سطح مصنوعی جایگزین می کنند.

 

به عنوان یک توصیه کلی می توان گفت اگر استفاده از دارو یا روش های درمانی دیگر، برای کاهش درد ناشی از آسیب های مفصل زانو موثر نباشد، معمولا بهترین اقدام درمانی تعویض مفصل زانو خواهد بود

دکتر فائزپور در این باره توضیح می دهد: در واقع وقتی از سه مفصل اصلی زانو، حداقل دو مفصل به دلیل آرتروز، روماتیسم یا آسیب های مفصلی در سنین میانسالی یا پیری از بین برود، بیمار با درد طاقت فرسایی، هنگام حرکت مواجه می شود.

در این وضع می توان با تعویض سطوح مفصلی حرکات مفصل را بهبود بخشید و درد را از بین برد. خوشبختانه نتیجه عمل جراحی تعویض مفصل زانو برای این دسته از بیماران بسیار رضایتبخش است.

این فوق تخصص زانو اظهار می کند: البته در صورتی که مفصل زانو بر اثر حادثه یا تصادف از بین رفته باشد، می توان درمان های دیگری را برای آن ارائه داد. همچنین اگر استخوان زانو دچار آسیب ناشی از کیست یا تومور بشود نیز درمان آن از طریق پروتزهای مخصوص صورت می گیرد.

 

به هر حال تعویض مفصل زانو معمولا معطوف به دوران پیری یا میانسالی است و در جوان ها معمولا از روش های دیگری همچون ترمیم مینیسک، بازسازی رباط و پیوند غضروف برای درمان آسیب های غضروفی زانو بهره گرفته می شود.

بازگشت به فعالیت طبیعی گذشته

از بین رفتن مفصل زانو با درد و محدودیت حرکتی شدید همراه است، به طوری که توانایی بیمار را حتی برای انجام دادن کارهای روزمره مانند راه رفتن، بالا رفتن از پله، سوار ماشین شدن و نشستن روی صندلی کاهش می دهد. به علاوه استفاده از داروهای مسکن نیز نمی تواند در کاهش درد بیمار موثر باشد.

در چنین شرایطی تعویض مفصل زانو به کمک بیمار می آید که به گفته دکتر فائز پور دوره نقاهت آن بیش از دو هفته طول نمی کشد و پس از آن، بیمار به تدریج می تواند دامنه حرکتی طبیعی خود برای انجام فعالیت های روزانه همچون رانندگی، پیاده روی و بالا رفتن و پایین آمدن از پله ها حتی ورزش کردن به دست بیاورد.

البته این ارتوپد تاکید می کند: انجام ورزش های سنگین مانند دوچرخه سواری و اسکی که با وارد آمدن فشار زیاد به زانوها همراه است، می تواند منجر به شل شدگی مفصل مصنوعی زانو پس از پنج یا ده سال بشود.

همچنین کاهش نسبی وزن افرادی که اضافه وزن زیادی دارند، پس از انجام این نوع عمل جراحی ضروری است.

از سوی دیگر بیمارانی که تحت این نوع عمل جراحی قرار می گیرند از مصرف سیگار، الکل و قهوه به دلیل این که پوکی استخوان را تشدید می کند، منع می شوند.

چه کسانی نباید مفصل زانویشان را مصنوعی کنند

به گفته دکتر فائزپور، وجود هر نوع عفونت میکروبی و غیرمیکروبی در مفصل زانو مانع از انجام جراحی تعویض مفصل می شود و انجام آن را تا درمان عامل عفونی به تعویق می اندازد.بیماران سرطانی نیز باید از مفاصل مخصوصی استفاده کنند.

کسانی که اچ آی وی مثبت هستند یا دچار حملات تشنجی شدید ناشی از بیماری صرع می شوند یا مبتلا به پارکینسونهستند نیز از انجام این نوع جراحی منع می شوند.

اما شاید این سوال پیش بیاید که پوکی استخوان نیز می تواند منعی برای انجام این نوع جراحی ایجاد کند؟

این ارتوپد در پاسخ می گوید: گرچه پوکی استخوان عاملی نیست که منعی برای انجام این نوع جراحی ایجاد کند، اما درمان مشکلات مفصلی ناشی از پوکی استخوان با سیمان خاص ارتوپدی قابل درمان است و معمولا نیازی به درمان از طریق تعویض مفصل وجود ندارد.

به عنوان یک توصیه کلی می توان گفت اگر استفاده از دارو یا روش های درمانی دیگر، برای کاهش درد ناشی از آسیب های مفصل زانو موثر نباشد، معمولا بهترین اقدام درمانی تعویض مفصل زانو خواهد بود.

 

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

خوردن صبحانه با قند پایین فواید ورزش را افزایش می‌دهد 

فواید ورزش و تغذیه متعادل در تحقیقات مختلف مشخص شده‌اند و پایه بسیاری از توصیه‌ها برای افزایش سلامت عمومی هستند. هر کدام از این فاکتورها می‌توانند بر وجود بیماری‌های مزمن مختلف از جمله چاقی مفرط، دیابت نوع دو و حتی سرطان‌ها تاثیر بگذارند. 


بعضی از تحقیقات نشان داده‌اند که ورزش و تغذیه ممکن است، همراه با هم بر سلامت تاثیر بگذارند. برای مثال، ورزش بعد از مدتی ناشتا بودن؛ مثلا قبل از صبحانه باعث افزایش سوزاندن چربی‌ها می‌شود. تحقیقات زیادی به بررسی تاثیر نوع غذا قبل از ورزش، حین آن و بعد از ورزش بر متابولیسم بدن نپرداخته‌اند. 


برای بهتر فهمیدن تاثیرات غذای مصرف شده قبل از ورزش، گروهی از محققان دانشگاه ناتینگهام تحقیقاتی را انجام دادند. همان طور که انتظار می‌رفت تمرکز گلوکز در خون بعد از خوردن غذاهایی با قند بالا بیشتر از خوردن غذاهایی با قند پایین بود، اما هنگامی که ورزش شروع می‌شود میزان گلوکز خون به حالت پایه‌ای خود باز می‌گردد، بنابراین نوع غذا تاثیر آنچنانی ندارد. 


میزان پلاسمای بدون اسید چرب (FFA) بعد از مصرف هر دو نوع غذا کاهش می‌یابد، اما بعد از خوردن غذاهایی که قند کم دارند تا دو ساعت شروع به افزایش دوباره می‌کند. 


ورزش باعث افزایش سریع FFA در هر دو گروه می‌شود، اما بعد از خوردن غذاهای با قند کم این افزایش بیشتر است. 


اسیدی شدن چربی‌ها بعد از غذاهای با قند کم بیشتر است. محققان نتیجه‌گیری کردند که بعد از صبحانه‌ای با قند پایین، اکسید شدن چربی‌ها افزایش می‌یابد و احساس سیری بیشتر می‌شود. 


بنابراین بعد از خوردن غذاهایی با قند پایین ورزش بهتر چربی می‌سوزاند. 

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

براي نخستين بار و همزمان با ليگ برتر؛
تصويربرداري رقابتهاي تكواندوكاران با استفاده از سيستم "مولتي روترو"

امكان تصويري برداري رقابتهاي تكواندو براي نخستين بار و همزمان با ديدارهاي هفته ششم و هفتم ليگ برتر، با سيستم دوربين پرنده"مولتي روترو" و توسط برنامه تخصصي تكواندوي ايراني فراهم شد.

به گزارش سايت فدراسيون تكواندو؛

همزمان با برگزاري ديدارهاي هفته ششم و هفتم از دور رفت ليگ برتر تكواندو جام خليج فارس و براي نخستين بار، از سوي شبكه ورزش و در برنامه تخصصي تكواندوي ايراني، اقدام تصويربرداري از اين رقابتها با استفاده از سيستم دوربين پرنده "مولتي روترو" فراهم شد.

اين سيستم از يك هلي كوپتر كوچك و 4 پره تشكيل شده و با استفاده از دوربين ديجيتال امكان تصويربرداري در صحنه هاي مختلف و از ارتفاع بالا را دارد.

دوربين پرنده "مولتي روترو" سيستمي است كه به تازگي وارد عرصه تصويربرداري ورزشي شده و پيش از اين تنها در مسابقات فوتبال استفاده شده است.

در اين سيستم نماها و تصويرهاي رقابت تكواندوكاران به صورت "هلي شات" ضبط و در قسمت آينده برنامه تكواندوي ايراني پخش خواهد شد.



تاريخ  ارسال:يكشنبه 8 دي 1392 - 16:14

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

چگونه می‌توان به صورت نشسته ورزش کرد؟

حرکات ورزشی هستند که می‌توان آنها را به طور نشسته هم انجام داد. انجام حرکات نشسته می‌تواند به گرم کردن بدن قبل از شروع ورزش اصلی نیز کمک کند. همچنین اگر فضا برای ورزش کردن نباشد می‌توان به صورت نشسته نیز فعالیت کرد.

به گزارش سايت فدراسيون تكواندو؛

به هنگام انجام این حرکات حالت بدن را درست نگه دارید. کمر را صاف نگه دارید و مطمئن شوید که حرکات شما کنترل شده و آرام انجام می‌شود. هنگام انجام این حرکات مراقب تنفس خود باشید و آن را حبس نکنید.


حرکات نشسته به شرح زیر هستند:


- روی زمین بنشینید، پاها را دراز کنید. پاشنه پاها را بر روی زمین قرار دهید. انگشتان پا را صاف نگه دارید و تا آنجا که می‌توانید انگشتان را بالا ببرید. چند ثانیه نگه دارید، سپس رها کنید.


- یکی از پاها را در حالی که زانوهای شما صاف است، مقابل خود نگه دارید و کل پا را بالا ببرید. پنج ثانیه پاها را بالا نگه دارید و دوباره آن را بر روی زمین بگذارید. سپس این کار را برای پای دیگر انجام دهید.


- یکی از زانوها را به سمت سقف خم کنید و در همین حال پای دیگر را پایین بیاورید. این حرکت مانند راه رفتن در جا است.


- یکی از دست‌ها را بالاتر از سر خود ببرید و کف دست را به سمت جلو نگه دارید. در این حالت باید آرنج صاف باشد. آرام دست را به کنار بدن بیاورید و این حرکت را با دست دیگر تکرار کنید.


- بنشینید و دست‌ها را در کنار بدن و کف دست‌ها را به سمت بالا نگه دارید. آرنج‌ها را خم کنید. طوری که دست‌ها شانه‌ها را لمس کنند و دوباره دست‌ها را صاف کنید و پایین بیاورید.


- در حالی که دست‌ها را در کنار بدن دارید، انگشت‌ها را به سمت زمین نگه دارید. یکی از دست‌ها را بالا بیاورید در حالی که آرنج‌ها صاف است و کف دست‌ها به سمت پایین است. به آرامی دست را دوباره پایین بیاورید و دست دیگر را به همین صورت بالا ببرید.


- در حالی که کمر را صاف نگه داشته‌اید. شانه‌ها را به سمت گوش‌ها بالا بیاورید. آرام شانه‌ها را آزاد کنید و با آن به همین ترتیب حرکت دایره‌ای بزنید.


- بنشینید و دست‌ها را در کنار بدن و انگشت‌ها را به سمت زمین نگه دارید. دست‌ها را از دو طرف باز کنید و آرنج‌ها را صاف نگه دارید. کف دست‌ها باید به سمت شما باشد. در این حالت دست‌ها را به صورت دایره‌ای در دامنه کوچک حرکت دهید.


- یکی از آرنج‌ها را خم کنید و انگشتان دست‌ها را بر روی شانه قرار دهید. شانه و آرنج را در جهت عقربه‌های ساعت و سپس خلاف جهت عقربه‌های ساعت بچرخانید. این حرکت را بر روی شانه دیگر تکرار کنید.

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

چگونه اعتماد به نفس خود را در ورزش افزایش دهیم

اعتماد به نفس در ورزش بسیار مهم است، زیرا کارایی ورزشکاران را در مسابقات افزایش می‌دهد. اعتماد به نفس را می‌توان از راه‌های مختلف افزایش داد.

به گزارش سايت فدراسيون تكواندو؛

پیدا کردن اعتماد به نفس در توانایی‌های ورزشی 90 درصد ذهنی است و نیاز به تمرین و کمی توانایی ذاتی دارد.

** راه‌هایی برای افزایش اعتماد به نفس در ورزش وجود دارد:

1- سعی کنید فکر کنید که شما بهترین هستید:

باور داشتن خود در ورزش و مسابقه بسیار مهم است. همیشه فکر کنید که شما بهترین هستید.



2- بیشتر از هر زمانی در زندگی تمرین کنید:

تمرین بهترین راه برای افزایش اعتماد به نفس در ورزش است. از تمرینات چالشی استفاده کنید و اگر دیگران می‌توانند به شما کمک کنند از آنها کمک بخواهید. دائما و مرتب ورزش کنید.


3- برای خود هدف قابل دستیابی تعیین کنید:

از تصور خود استفاده کنید تا خود را در شرایطی که به هدفتان رسیده‌اید ببینید. این تصورات می‌تواند شما را به سمت رسیدن به اهداف‌تان سوق دهد.


4- طوری تمرین کنید که به اهداف‌تان برسید:

از پشتکار و تصور مثبت برای رسیدن به اهداف‌تان استفاده کنید. هر زمانی که احساس کردید از اهداف خود عقب مانده‌اید،‌دوباره عزم خود را جزم کنید.



5- هر قدم که به هدفتان نزدیک‌تر شدید به خود جایزه بدهید.

جایزه می‌تواند استراحت یا خرید چیزی باشد که دوست دارید. حتی به سادگی می‌توانید از خود تعریف کنید.



6- از نظرات دیگران استفاده کنید:

از نظرات دیگران استفاده کنید و البته قبل از آن با مربی خود مشورت کنید.



7- اعتماد به نفس کاذب را از خود دور کنید.

این باعث می‌شود که دیگران از شما خوششان نیاید و کار تیمی شما خراب شود.


8- همیشه برای مقابله با چالش‌ها آماده باشید و بدانید که به دست آوردن اعتماد به نفس یک روز اتفاق نمی‌افتد.
نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

کاهش اضطراب با تنفس صحیح 

با تغییر اختیاری در سرعت، عمق و الگوی تنفس، می‌توانیم پیام‌هایی که از دستگاه تنفسی بدن به مغز فرستاده می‌شود را تغییر دهیم و اضطرابمان را کنترل کنیم.

به گزارش سايت فدراسيون تكواندو؛

از تمامی عملکردهای خودکار بدن --عملکردهای قلبی-عروقی، گوارش، هورمونی، غددی، ایمنی-- فقط تنفس است که می‌تواند به سادگی به صورت اختیاری کنترل شود.با تغییرات اختیاری در سرعت، عمق و الگوی تنفس، می‌توانیم پیام‌هایی که از دستگاه تنفسی بدن به مغز فرستاده می‌شود را تغییر دهیم.

تمرین تنفس عمیق سیستم عصبی پاراسمپاتیک ما را که مسئول فعالیت‌های بدن در زمان استراحت است، تحریک می‌کند. این سیستم عصبی دقیقاً متضاد با سیستم عصبی سمپاتیک ما عمل می‌کند که فعالیت‌هایی که با واکنش جنگ و گریز در ارتباط است را تحریک می‌کند. 

به این ترتیب، تکنیک‌های تنفس دری به روی شبکه ارتباطی خودکار باز می‌کند که از طریق آن می‌توانیم با تغییر الگوی تنفسی‌مان با زبان بدن، پیام‌های خاصی به مغز بفرستیم، زبانی که مغز آن را می‌فهمد و به آن پاسخ می‌دهد. پیام‌های دستگاه تنفسی تاثیراتی سریع و قوی بر روی مراکز اصلی مغز دارند که با فکر، احساس و رفتار درگیر هستند.

تکنیک‌های مختلفی برای کاهش استرس و اضطراب وجود دارد. 

۳ روش تنفس عمیق برای کاهش اضطراب 

تنفس منسجم 

تنفس منسجم، نفس کشیدن با سرعت ۵ نفس در دقیقه است که متوسط محدوده سرعت تنفس رزونانس (شدت تنفس) است. برای اینکار می‌توانید برای دم تا ۵ بشمارید و برای بازدم نیز تا ۵ بشمارید. سرعت ۵ دقیقه‌ای، تنوع ضربان قلب (HRV)، که سنجش درستی عملکرد سیستم عصبی پاراسمپاتیک است، را به ماکسیمم می‌رساند. تغییر سرعت و الگوی تنفس، HRV را تغییر می‌دهد که این موجب تغییر در سیستم عصبی بدن خواهد شد. هرچه HRV بالاتر باشد بهتر است زیرا HRV بالا باعث می‌شود سیستم قلبی-عروقی سالمتر و سیستم واکنش استرس قوی‌تری داشته باشیم. تنفس با سرعتی که نزدیک به سرعت رزونانس ایدآل (حدود ۵ نفس در دقیقه) باشد، HRV را ده برابر بالا می‌برد.

تنفس مقاومت 

تنفس مقاومت درست همان چیزی است که از نامش پیداست: تنفسی که دربرابر جریان هوا مقاومت ایجاد می‌کند. 

مقاومت را می‌توان با جمع کردن لب‌ها، گذاشتن نوک زبان دربرابر قسمت داخلی دندان‌های بالایی، خش‌خش کردن از دندان‌های گره خورده، سفت کردن عضلات گلو، کمی بستن دهانه حنجره، باریک کردن فضاری بین تارهای صوتی یا استفاده از یک شیئ خارجی مثل نفس کشیدن از داخل یک نی، ایجاد کرد. 

شاید همه اینها کمی برایتان پیچیده به نظر برسد. نفس کشیدن باید کاری راحت باشد، درست است؟ کمی برایتان راحت‌ترش می‌کنیم: طبق نظر کارشناسان نفس کشیدن از بینی به مراتب نسبت به نفس کشیدن از دهان مقاومت بیشتری تولید می‌کند. 

حرکت تنفس 

حرکت تنفس زمانی است که نفس از ذهنتان فراتر می‌رود. این تمرین را می‌توان با یک ماساژ داخلی بدن مقایسه کرد. فرستادن نفستان به جایی دور و اطراف بدنتان (به شرط آنکه گم نشود) به شما کمک می‌کند تمرکزتان را روی تمرین حفظ کنید نه روی کارهایی که باید انجام دهید زیرا تا ۵ شمردن ممکن است برایتان خسته‌کننده شود. در زیر به چرخه‌ای که متخصصین ارائه داده‌اند اشاره می‌کنیم: 
وقتی نفس را داخل می‌کشید، تجسم کنید که نفستان را به بالای سرتان حرکت می‌دهید. 

وقتی نفستان را بیرون می‌دهید، تجسم کنید که آن را به پایین ستون‌فقراتتان، یعنی کف لگنتان هدایت می‌کنید. 

هربار که نفس را داخل می‌کشید، آن را به بالای سرتان ببرید. 

هربار که نفس را بیرون می‌دهید، آن را به پایین ستون‌فقراتتان حرکت دهید. 

این چرخه را ۱۰ مرتبه تکرار کنید. 

تاریخچه حرکت تنفس بسیار جالب است. این تکنیک توسط راهبین مسیحی ارتودکس روسی در حول و حوش قرن یازدهم ابداع شده است. این راهبین تکنیک حرکت تنفس را به جنگجویان روسی مقدس آموزش می‌دادند تا از آنها دربرابر آسیب محافظت کرده و به آنها قدرت بدهند که دربرابر مهاجمین پیروز شوند. 

با تسلط بر تنفس و با به اختیار گرفتن سرعت، عمق و روش صحیح تنفس می توانیم به کاهش اظراب که امروزه بسیاری از ما درگیر آن هستیم کمک شایانی کنیم.

منبع: باشگاه خبرنگاران

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

افزایش ارتفاع باعث کاهش آسیب‌های مغزی در ورزشکاران می‌شود 

طبق مطالعاتی که اخیرا در مرکز پزشکی بیمارستان کودکان سینسیناتی انجام شده است، ورزشکاران دبیرستانی که در ارتفاع بالاتری ورزش می‌کنند و در ورزش آنها برخورد وجود دارد، نسبت به ورزشکارانی که در ارتفاع پایین ورزش می‌کنند، کمتر دچار ضربات مغزی می‌شوند. 

پزشکان متوجه شده‌اند که حجم و فشار مایعات موجود در مغز که از مغز مراقبت می‌کنند تحت تاثیر ارتفاع قرار می‌گیرد، به این ترتیب ارتفاع بر شدت ضربات مغزی تاثیر می‌گذارد. آنها گمان می‌کنند که در ارتفاع بالاتر واکنش‌های فیزیولوژیک باعث افزایش حجم این مایعات می‌شود، به این ترتیب مغز بهتر محافظت می‌شود. 


اطلاعاتی درباره ضربات مغزی وارد بر 20 میلیون ورزشکار بین سال‌های 2005 تا 2012 جمع‌آوری شد. این اطلاعات از ورزشکاران در ورزش‌های مختلف جمع‌آوری شد که جنسیت آنها هم دختر و هم پسر بود. ارتفاع مدارسی که این ورزشکاران در آنها ورزش می‌کردند از هفت تا 6903 فوت(2 تا2200 متر) بود. 


هنگامی که میزان بروز ضربات مغزی در مقایسه با ارتفاع از سطح دریا مورد بررسی قرار گرفت، مشخص شد که شدت ضربات مغزی با افزایش ارتفاع کاهش یافته است. ورزشکارانی که در مدارس با بالاترین ارتفاع ورزش کرده بودند، به طور متوسط 31 درصد کمتر دچار ضربه مغزی شده بودند. این رقم در ورزش‌های رقابتی 27 درصد و در تمرین‌ها 28 درصد بود. 


دکتر ِگرگ میر، مدیر این تحقیقات از بیمارستان کودکان سینسناتی می‌گوید: این تحقیقات نشان می‌دهد که واکنش‌های فیزیولوژیکی مغز به تغییر ارتفاع با کاهش ضربات مغزی در ورزش در ارتباط است. محققان درصدد هستند تا با تکنیک‌های خاص حجم مایعات داخل مغز را افزایش دهند و بدین شکل از ضربات مغزی در ورزشکاران جلوگیری کنند.


نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 


اینم عکس شروین  خلیلی خودمون

که افتخار تکواندو تالشه


نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

آسیب های مینیسک در ورزشکاران(1) 

ورزش در عین سودمندی فراوانی که دارد در برخی موارد ممکن است باعث آسیب در وزشکاران شود،. یکی ازنواحی شایع آسیب دررشته های مختلف ورزشی،زانوست.

زانو یک مفصل لولایی است که دربالا توسط استخوان ران ودرپایین توسط استخوان درشت نی تشکیل شده است مفصل زانو توسط عضلات و رباطهای اطراف خود پایدار شده است.

عضله چهار سر رانی در قدام ران و عضله همسترینگ درخلف ران قراردارندکه باعث راست شدن وخم شدن زانو می شوند . دو رباط به نام رباط صلیبی قدامی و رباط صلیبی خلفی در زانو وجود داردکه مانع جابجایی قدامی وخلفی زانومی شود . همچنین رباط های طرفی زانو نیز در پایداری زانو و جلوگیری از حرکات جانبی زانو نقش موثر و مهمی را دارند. 

در مفصل زانو ما دومنیسک داریم که یکی درطرف داخل ودیگری درخارج قراردارندجنس این منیسکهاغضروفی–فیبریاستو داخل آنها مقعرو خارج مینیسک ها محدب است در نتیجه در برش عرضی به صورت سه گوش دیده می شوند. غیر از قسمت محیطی مینیسک ها سایر قسمت های آن خون رسانی ضعیفی دارد.

وظایف اصلی منیسک ها به شرح زیر است:

1- افزایش پایداری مفصل زانو باعمق بخشیدن به سطح مفصلی

2- انتقال و پخش نیرو های وارده به مفصل

3- افزایش نرمی مفصل

4- جذب شوکهای ضربه

بسته یا اینکه شکل پارگی منیسک چگونه است و در کدام قسمت از آن قرار دارد پارگی های منیسک به انواع مختلفی تقسیم بندی می شود. پارگی ها ممکن است طولی، عرضی، مایل ، دسته سطلی ، شاخی ،به صورت زبانه ای (آویخته) ، یا مخلوطی از انواع قبلی باشند پارگی های منیسک هم در حین ورزش می تواند رخ دهد و هم در سایر فعالیت های غیر ورزشی ممکن است ایجاد شود. 

حرکاتی مانند چرخش تنه روی زانوی خم شده که موجب می شود ران روی ساق بچرخد می تواند موجب پارگی مینیسک شود . برخورد های فیزیکی نیز می تواند از سایر علل پارگی منیسک ها باشد .مثلا تکل زدن در فوتبال ، همچنین متعاقب پارگی های لیگامان صلیبی قدامی نیز مینیسک می تواند پاره شود این پارگی می تواند همزمان با پارگی لیگامان صلیبی قدامی باشد یا اینکه بعد از گذشت مدتی از آسیب لیگامان صلیبی قدامی ، این پارگی اتفاق بیفتد.

در مطالعات زیادی مشخص شده است که بعد ازگذشت 3 ماه ازآسیب لیگامان صلیبی قدامی افزایش معنی داری درپارگیهای منیسک داخلی رخدادهاست . با افزایش سنمنیسک ها نیز مانند سایر اعضای بدن تحت تاثیر فرایند پیری قرار می گیرند و در نتیجه با یک فشار نامناسب ممکن است دچار پارگی شوند. 

به هر حال پارگی منیسک به هر دلیلی که باشد نکته قابل اهمیت تر از آن تشخیص این پارگی و درمان آن است که در مطلب بعدی به آن می پردازیم.

دکتر شاهین صالحی –متخصص پزشکی ورزشی





تشخیص و درمان آسیب های مینیسک(2) 

بعد از پاره شدن مینیسک ورزشکار احساس درد در زانوی خود می کند ولی معمولا شدت درد به آن میزان نیست که ورزشکار نتواند به رقابت خود ادامه دهد.

در این حالت معمولا بعد از گذشت 24 ساعت زانو متورم شده و دچار محدودیت حرکات می شود . در بعضی از افراد پارگی مینیسک ممکن است باعث قفل شدن زانو شود . در معاینه زانو تندرنس دارد که این دردناکی در خط مفصلی مشهود تر است.

تست مک موری (خم و راست کردن و چرخاندن زانو است که با این حرکت ممکن است بیمار احساس درد در مفصل زانوی خود داشته باشد )در پارگی مینیسک مثبت می شود
معمولا در عکس ساده رادیوگرافی شواهدی دال بر پارگی مینیسک دیده نمی شود ولی با MRI یا انجام آرتروسکوپی تشخیص قطعی می شود.

درمان پارگی مینیسک شامل دو مرحله است یکی فاز حاد و دیگری فاز مزمن.

در فاز حاد آسیب باید در ابتدا فرد را از بازی خارج کرد به وی استراحت داد و زانو را تحت کامپرشن و درمان با یخ قرار داد .معمولا در هر یک ساعت بین 10 تا 20 دقیقه از یخ بر روی موضع استفاده می شود بهتر است از تماس مستقیم یخ با بافت پرهیز شود زیرا ممکن است باعث آسیب پوست شود. این درمان باعث کاهش تورم و التهاب در بافت آسیب دیده می شود . 

درمان فاز حاد معمولا بین 48 تا 72 ساعت به طول می انجامد.

در فاز مزمن درمان تاکید بر روی بازتوانی و در صورت داشتن اندیکاسیون، عمل جراحی است.

نوع درمان بر حسب سن فرد، میزان فعالیت و تحرک فرد ، میزان و ناحیه پارگی مینیسک و مدت زمانی که از پارگی گذشته است تغییر می کند.

ناحیه ای که در یک سوم خارجی مینیسک قرار دارد دارای خون رسانی خوبی است و پارگی هایی که در این قسمت هستند ممکن است به طور خودبخودی یا با عمل جراحی ترمیم شوند.ناحیه دو سوم مرکزی به صورت خود به خودی یا عمل جراحی ترمیم نمی شود بلکه احتیاج به جراحی و خارج کردن مینیسک به صورت کامل یا نسبی دارند که این عمل معمولا به وسیله آرتروسکوپی و توسط جراح متخصص ارتوپدی انجام می شود.


درمان فیزیوتراپی


بعد از عمل جراحی ورزشکاران باید تحت فیزیوتراپی قرار بگیرند که ممکن است این درمان برحسب نوع عمل جراحی تا چندین ماه طول بکشد و شامل مراحل مختلف درمانی می باشد .

بعد از طی این مراحل ورزشکار برای بازگشت به رقابت و شرکت در مسابقات آماده شده است.


دکتر شاهین صالحی –متخصص پزشکی ورزشی


نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

۱۳ نکته در مورد تمرینات


صادق کوچک پور

از پیشکسوتان تکواندو  – کارشناس مدیریت صنعتی

 1- فضا و محل تمرینی را انتخاب کنید که باعث شادابی و تقویت روحیه شود.

۲-  جدیت در تمرینات یکی از محکم ترین گام ها در تکواندو می باشد.

۳-  قبل از تمرین حتما باید حرکات کششی را انجام دهیم تا بدن رفلکس بهتری داشته باشد.

۴-  در تمرینات نباید تمامی انرژی را هدر داد بلکه باید با مدیریت بدن ،انرژی را در بخش های مختلف تقسیم کرد .

۵-  حرکات کششی در ورزش تکواندو یکی از بهترین تمرینات است.

۶-  در صورت لزوم قبل، حین و بعد از تمرین، آب و مایعات کافی مصرف کنید.

۷- استراحت مناسب و خواب خوبی را در شب تدارک ببینید تا بدن بهتر آماده تمرینات بعدی شود. بعدازظهر هم کمی استراحت نمائید.

۸-  آرامش کافی را برای ریکاوری فراهم نمایید.

۹- حد الامکان باید مربیان بر روی تمرینات نظارت داشته باشند تا فرد دچار آسیب دیدگی نشود.

۱۰ – قبل از انجام حرکات کششی باید به مدت ۱۰ دقیقه بدن گرم باشد، در غیر اینصورت ماهیچه های بدن به مرور دچار آسیب دیدگی می شود.

۱۱- سرد کردن بدن توسط حرکات کششی به ریلکس بودن بدن کمک می کند.

۱۲- حتما ۳ ساعت قبل تمرین حتما باید مایعات فراوانی مصرف شود تا ورزشکار دچار تشنگی در تمرین نشود.

۱۳- نوشیدن ۲/۱ لیوان آب به ازای هر ۲۰ دقیقه تمرین الزامی است.

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

روش هایی برای رفع خستگی

روش هایی برای رفع خستگی

محمد جواد کوچک پورMuscle

در این مقاله سیع شده تا مواردی بیان شود تا تکواندو کاران برای مسابقات دچار خستگی کمتری شوند و با نشاط و روحیه مضاعف به میدان بروند

خواب

چه کسی یک خواب خوب شبانه را دوست ندارد؟ نه تنها خواب خوب برای عملکرد ذهن شما واجب است، بلکه برای ماهیچه‌ها نیز از اهمیت بسیار زیادی برخوردار می‌باشد. کمبود خواب فرایند بهبودی را به تاخیر می اندازد و استرس و فشار را در شما افزایش می‌دهد (که موجب آزاد شدن هورمون کورتیزول در بدن می شود) و باعث می‌شود تا ماهیچه‌ها سفت و سخت شوند. سعی کنید هر شب ۷ ساعت خواب مطلوب داشته باشید و اگر برنامه کاری‌تان اجازه می‌دهد، بعدازظهرها هم کمی بخوابید.

ماساژ

زمانی که نوبت به آرامش دادن به ماهیچه‌ها می‌رسد، ماساژ حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. پس از یک هفته تمرین دشوار بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید، یک ماساژ کامل است. ماساژ عمقی، بافت‌های ماهیچه‌ای را تحت تاثیر قرار می‌دهد که شما با هیچ‌گونه حرکتی حتی حرکات کششی نیز نمی‌توانید به آنها دسترسی پیدا کنید. در حین ماساژ، بر روی تنفس خود تمرکز کنید تا هر چه بیشتر بدن شما ریلکس شود.

 حمام، سونای بخار و خشک

تمام موارد بالا هسته بدن شما را گرم می‌کند و موجب می‌شوند تا جریان خون بالا برود. این امر سبب می‌شود تا اکسیژن و مواد غذایی بیشتری به ماهیچه‌های در حال ترمیم برسد. این کار را می‌توانید پس از انجام تمرینات و یا در همان روز انجام دهید. مزایای این کار از نظر علمی نیز به اثبات رسیده است. در حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در حمام و یا سونا بمانید. باید به اندازه کافی احساس راحتی کنید اما نه آنقدر که احساس بی‌حالی به شما دست بدهد. اگر دوست داشته باشید می‌توانید در این زمان به انجام حرکات کششی نیز بپردازید چرا که عضلات شما به اندازه کافی گرم بوده و بسیار انعطاف‌پذیر می‌باشند.

چای سبز

این روش بسیار ساده است و شما می توانید آنرا به راحتی به رژیم غذایی روزانه خود اضافه کنید. چای سبز دارای آنتی اکسیدان هایی می‌باشد که رادیکال های آزادی که برای بدن مضر می باشند را از بین می برد. هر چه فشار کمتری به ماهیچه وارد شود، زمان کوتاهتری برای بهبودی و التیام لازم است و شما خیلی سریع تر می توانید وزنه های سنگین تر را بلند کنید. برای اینکه بتوانید هر چه بیشتر از مزایای این نوشیدنی گیاهی بهرمند شوید روزی ۲ فنجان از آنرا بنوشید. اما یادتان نرود که خواص چای سبز با چای سیاه که متداول است بسیار متفاوت است.

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

انتخاب ورزش مناسب برای تراکم استخوان‌ها

انتخاب ورزش مناسب برای تراکم استخوان‌ها

بهترین نوع ورزش برای تحریک رشد استخوان، فعالیتی است که برتمام استخوان‌ها اثر گذار باشد و آن چیزی جز weight bearing یا تحمل وزن نیست. این تنها به معنای راه رفتن یا وارد کردن سنگینی به استخوان‌ها نیست، بلکه هر نوع فعالیتی است که به اسکلت بدن (بیشتر از فعالیت‌های بی‌تحرک هرروزه که به آن عادت داریم) یا ماهیچه‌هایی که استخوان‌ها را احاطه کرده‌اند فشار وارد می‌آورد. تمامی استخوان‌ها به هر فشاری که به آن وارد می‌شود واکنش نشان می‌دهند. هنگامی‌که استخوان احساس فشار کند یا از یک فعالیت برانگیخته شود، تمایل بیشتری به محکم‌تر شدن پیدا می‌کند و بدن را مجبور به ساختن استخوان‌های بیشتری می‌کند، که به این امر قانون ولف (Wolff’Law) گفته می‌شود. این مکانیزم بسیار خاصی است و تنها استخوان‌هایی که به آنها فشار آمده محکم‌تر می‌شوند. برای مثال انجام دوی آرام (Jogging) باعث تقویت استخوان‌های مچ و ساق پا و حتی مفاصل ران‌ها می‌شود. ولی هیچ گونه تاثیری بر استخوان‌های مچ دست و یا نواحی بازوها نخواهد داشت. (ادامه مقاله در ادامه مطلب)

همچنین تجربه نشان داده است که بازیکنان حرفه‌ای تنیس دارای استخوان‌های بسیار محکم‌تر و ضخیم‌تری در بازویی که توسط آن راکت را می‌گیرند دارند تا بازوی دیگر بدن‌شان. براساس قانون ولف، عکس این موضوع هم صادق است، استخوان‌هایی که در طول زندگی ازآنها استفاده نشود و فشاری بر آنها وارد نشود، به‌تدریج ضعیف‌تر می‌شوند.

تعجب نکنید، اما بهترین ورزش برای ساختن استخوان‌های کل بدن وزنه‌برداری می‌باشد. یک برنامه خوب وزنه‌برداری که شامل قسمت فوقانی، پایینی و مرکز بدن (شامل نواحی شکم، لگن و ستون فقرات) باشد تمام استخوان‌های بدن شما را محکم می‌سازد. لازم است در اینجا اضافه کنم برخلاف ظاهر این ورزش، بخصوص برای زنان بسیار مهم است، زیرا ورزشی که به استخوان‌ها فشار نمی‌آورد باعث استحکام یا رشد آنها نمی‌شود.

نکته خلاف انتظار دیگر ورزش شنا است. این ورزش برای قلب، ناحیه تحتانی کمر و داشتن اندامی مناسب (با ماهیچه‌های قوی) بسیار مفید است. اما چون در آب دچار بی‌وزنی می‌شویم، سهم چندانی در ایجاد تراکم استخوان‌ها ندارد. حالت ورزش شنا، دقیقاً شبیه به مشکل فضانوردان در فضا است. زیرا آنها در فضا حالت بی‌وزنی دارند و مقدار زیادی از تراکم استخوان‌ها و کلسیم خود را حتی با بهترین ورزش‌های طراحی شده در پرواز از دست می‌دهند.

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

ورزش یا رژیم ؟

ورزش یا رژیم ؟

امروزه چاقی یکی از معضلات زندگی صنعتی برای تمام گروه‌های سنی است. بیماری‌های قلبی و عروقی، …درمان آن در مراحل شکل‌گرفتة بیماری به تلاش زیادی نیاز دارد.

امروزه چاقی یکی از معضلات زندگی صنعتی برای تمام گروه‌های سنی است. بیماری‌های قلبی و عروقی، دیابت (افزایش قند خون)، پرفشاری خون، سنگ کیسة صفرا، نقرس، آرتروز و نیز سرطان‌های سینه، رودة بزرگ و پروستات به دنبال چاقی شکل می‌گیرند. همچنین میزان بستری شدن افراد چاق در بخش‌های مختلف بیمارستانی و نیز زمان لازم برای بهبود کامل آنان تفاوت بسیاری با سایر گروه‌ها دارد.چاقی در کودکان نیز، اگرچه در ظاهر ناپسند و مشکل‌آفرین نیست، نیاز به توجه و درمان دارد.
میزان شیوع چاقی در ایران طبق پژوهش‌های انجام‌شده در ایران، میزان شیوع چاقی در مردان حدود ۲۷ درصد و در زنان ۴۰ درصد است. همچنین، شایع‌ترین محدودة سنی ابتلا به چاقی در مردان ۴۰ تا ۵۰ سالگی و در زنان ۵۰ تا ۶۰ سالگی است. چاقی در ایران حدود ۳۲ درصد شیوع دارد که میزان آن از کشورهای غربی کمتر است. یک بررسی عمومی نشان داد که نزدیک به ۱۳ درصد از دختران تهرانی در زمرة افراد چاق قرار دارند و شیوع چاقی در سنین مدرسه در حدود ۱۰ درصد تخمین زده شده است.چاقی در سنین مدرسه مشکلات متعددی به دنبال دارد. بیماری‌های روحی ـ روانی نظیر افسردگی، اجتماع‌گریزی، کاهش اعتمادبه‌نفس و سرخوردگی در این گروه به میزان گسترده‌تری رخ می‌دهد. چاقی در دوران کودکی، بخصوص در میان پسربچه‌ها، با افزایش احتمال وقوع آن در بزرگسالی همراه است. ۲۶ تا ۴۱ درصد کودکان چاق در سنین پیش از مدرسه، در بزرگسالی نیز به عارضة چاقی مبتلا خواهند شد. با توجه به مشکلات فراوان حاصل از چاقی، حتی کم کردن مقدار اندکی از وزن نیز عوارض سوء چاقی را کاهش می‌دهد یا از شدت آنها می‌کاهد. به اعتقاد متخصصان، کاهش ۵ تا ۲۰ درصد از وزن بدن در افراد چاق موجب از میان رفتن بسیاری از عوامل خطرساز می‌شود.

چرا چاق می‌شویم؟
چاقی، در تعریفی ساده، ناشی از نامتعادل بودن میزان دریافت انرژی از راه غذا و میزان مصرف یا سوخت انرژی در نتیجة فعالیت بدنی است. بنابراین، مؤثرترین روش درمان چاقی کم کردن میزان دریافت انرژی و افزایش سوخت و ساز بدن است.امروزه متخصصان علت عمدة چاقی را کم‌تحرکی و ورزش ناکافی می‌دانند. تغییر رفتارهای جمعی، تنوع زیاد وسایل برقی، ساعات طولانی تماشای تلویزیون و فیلم‌های ویدئویی و بازی‌های کامپیوتری، زندگی مدرن را کم‌تحرک ساخته است. در کشورهای پیشرفته، افراد بیشتر غذا می‌خورند و کمتر فعالیت می‌کنند. خوردن غذاهای آماده در خارج از منزل به دلیل مشغله‌های امروزی دلیل دیگری برای چاقی در دنیای مدرن است. این غذاها، بدون آن‌که تمام مواد غذایی لازم را به بدن فرد برسانند، میزان چربی بالایی را به او تحمیل می‌کنند.
چاقی در کودکان
برای چاقی کودکان، علل مختلف ژنتیکی و هورمونی در نظر گرفته می‌شود. والدین به‌ندرت برای بررسی علت چاقی کودک به پزشک مراجعه می‌کنند. ارتباط میان والدین چاق و کودکان چاق احتمالاً انعکاسی از شیوة مرسوم تغذیه و فرهنگ فعالیت در جامعه است. برخلاف تصور عموم، کم‌تحرکی افزایش اشتها و پرخوری را به دنبال دارد. همچنین، مطالعات بالینی ارتباط بسیار نزدیکی میان میزان تماشای تلویزیون در کودکان و چاقی آنان نشان داده است. در زمان تماشای تلویزیون، مصرف غذا و تنقلات افزایش می‌یابد و فعالیت بدنی کودک محدود می‌شود. یک راه‌حل پیشنهادی برای والدین، دور کردن محل تلویزیون از اتاق‌خواب کودک است. به‌علاوه، می‌توان با برنامه‌ریزی مناسب برای پر کردن وقت کودکان، ساعات تماشای تلویزیون آنها را کاهش داد.گاه چاقی در کودکان به دنبال ابتلا به بیماری بروز می‌کند. اگر در کودک چاقی علائمی نظیر کوتاهی قد نسبت به سن، خشکی پوست، بی‌طاقتی در برابر سرما، یبوست، زود خسته شدن، پرخوری همراه با پرنوشی، جوش و موهای زائد صورت، افزایش چربی در ناحیة گردن و شکم و نه بازو و ساق، ضربه به سر یا ستون مهره‌ها و عفونت دیده شد، والدین باید در صدد پیگیری علل زمینه‌ای آن برآیند.در تمام گروه‌های سنی، روش‌های متعددی برای درمان چاقی پیشنهاد می‌شود، از مصرف داروهای مختلف و نایاب گرفته تا جراحی. اما درمان اولیه و انتخابی برای افراد دچار اضافه‌وزن و بیماران چاق، ترکیبی از رژیم غذایی، ورزش و تغییر در رفتارهای روزمره است. حتی مصرف دارو بدون رعایت رژیم غذایی کنترل‌شده و ورزش، بی‌نتیجه خواهد بود.
تأثیر ورزش در پیشگیری از چاقی و درمان آن
کل انرژی مصرفی روزانه را به سه قسمت تقسیم می‌کنیم: مصرف انرژی در حالت استراحت، مصرف انرژی بعد از صرف غذا و مصرف انرژی بعد از فعالیت بدنی. در زمان استراحت، ۶۰ تا ۷۰ درصد از کل انرژی بدن مصرف می‌شود و مقدار آن در هر ساعت، حدود یک کیلوکالری به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن است. متغیرترین میزان مصرف انرژی، در زمان فعالیت بدنی است. این میزان در افراد کم‌تحرک ۱۰ تا ۱۵ درصد و در افراد فعال ۳۰ تا ۴۰ درصد از کل انرژی مصرفی را تشکیل می‌دهد. ورزش از دو طریق موجب مصرف انرژی در بدن می‌شود: یکی افزایش میزان سوخت در زمان ورزش و دیگری افزایش مقدار مصرف انرژی در زمان استراحتِ بعد از خاتمة ورزش. برای مورد دوم یک مثال می‌آوریم: فعالیت بدنی با شدت متوسط به مدت ده دقیقه، می‌تواند مصرف انرژی بدن را در حالت استراحت ۵ تا ۱۵ درصد به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت افزایش دهد. در ورزشکاران، میزان مصرف انرژی در زمان استراحت ۵ تا ۲۰ درصد بالاتر از افراد عادی است. بنابراین، یکی از مهم‌ترین فواید ورزش و فعالیت جسمانی بالاتر رفتن میزان مصرف انرژی فرد فعال در زمان استراحت است. بنابراین، این باور افراد پرخور که ورزش و فعالیت بدنی باعث افزایش اشتهای آنها می‌شود غلط است. هیچ منبع علمی این مطلب را تأیید نمی‌کند. برعکس، ورزش سنگین موجب افزایش برخی مواد در بدن و کاهش تمایل فرد به خوردن می‌شود. یعنی با کاهش موقتی اشتها روبه‌رو می‌شویم.در زمان استراحت، ۵۰ درصد از انرژی لازم برای سوخت و ساز بدن را چربی‌ها و بقیه را مواد قندی تأمین می‌کنند. در ورزش‌های سبک، همچنان چربی‌ها این وظیفه را بر عهده دارند. اما با افزایش شدت ورزش، سوخت و ساز قندها مشخص‌تر می‌شود. به همین دلیل است که متخصصان ورزش‌های سبک را برای کاهش وزن مفیدتر می‌دانند. شاید تعجب‌برانگیز باشد که صرف مدت زمانی بسیار اندک، مثلاً حداقل روزی یک ساعت فعالیت بدنی به مدت ده روز، برای افزایش سوخت چربی بدن در حالت استراحت کافی است. برای رسیدن به این هدف در افراد سالمند، به هشت هفته زمان نیاز داریم.یکی دیگر از فواید ورزش افزایش ظرفیت تنفس عضلات است، یعنی افراد
ورزشکار دیرتر از سایرین خسته می‌شوند.

آیا ورزش همراه با رژیم غذایی موجب کاهش بیشتر وزن می‌شود؟
در افراد چاق، ورزش به تنهایی موجب کاهش وزن مختصری می‌شود. متوسط کاهش وزن گزارش‌شده در ۱۲ بررسی، در حدود دو کیلو و نیم بوده است. در یک فرد هفتاد کیلویی، پنج ساعت فعالیت ورزشی در هفته تنها ۲۰۰ گرم کاهش وزن را به دنبال خواهد داشت. ترکیب ورزش و رژیم غذایی نقش مؤثرتری از رژیم غذایی یا ورزشِ تنها ایفا خواهد کرد. فرض کنید یک نفر با رژیم غذایی موفق به حدود ده کیلوگرم کاهش وزن شده است. نزدیک به سه کیلوگرم از این مقدار کاهش وزن در نتیجة حذف مواد غیرچربی به دست می‌آید. حال آن‌که یک کاهش وزن ده کیلوگرمی با ورزش و رژیم غذایی توأم، کمتر از دو کیلوگرم از توده‌های غیرچربی بدن را از بین می‌برد.
وجود چربی انبوه
در ناحیة شکم و احشاء موجب افزایش مقاومت بدن نسبت به آثار انسولین و در نتیجه بالا رفتن قند خون در افراد چاق می‌شود. همچنین یکی از عوامل مؤثر در ابتلا به امراض قلبی ـ عروقی به شمار می‌آید. بنابراین، کاهش چربی شکمی کمک زیادی به حفظ سلامت می‌کند. بر اساس نتایج مطالعات وسیع، ورزش نقش مؤثری در کاهش چربی‌های ناحیة شکم
ایفا می‌کند. در افراد کم‌تحرک، شروع ورزش احتمال افزایش وزن را کاهش می‌دهد. همچنین ورزش کردن روش کارآمدی در حفظ وزن بدن بعد از درمان صحیح چاقی است. در یک بررسی ثابت شد که با قطع رژیم غذایی، بعد از ۱۸ ماه ۹۲ درصد از وزن  ازدست‌رفته مجدداً بازمی‌گردد. در صورتی که با تداوم ورزش، افزایش زیادی در وزن بدن نخواهیم داشت. تأثیر ورزش در درمان چاقی کودکان بیشتر است. امروزه فعالیت بدنی عامل پیشگیری از چاقی اطفال و همچنین درمان آن شناخته شده است.
چه مقدار ورزش کافی است؟
شروع ورزش در برنامة روزانه باید به میزانی باشد که از عهدة فرد چاق برمی‌آید. پس از ایجاد آمادگی جسمانی و کاهش وزن اولیه، می‌توان شدت و مدت ورزش را افزایش داد. حداقل سوخت مصرفی بدن برای دست یافتن به آمادگی جسمانی، ۱۰۰۰ کیلوکالری در هفته تخمین زده شده است. میزان مطلوب آن برای کاهش وزن، در حدود ۲۰۰۰ کیلوکالری در هفته است. در قدم زدن سریع، سرعت سوخت و ساز بدن به میزان چهار برابر حالت استراحت افزایش می‌یابد. با یک محاسبة ساده درمی‌یابیم که برای یک فرد ۷۰ کیلوگرمی، حداقل هفت ساعت پیاده‌روی در هفته لازم است.
در مورد سایر فعالیت‌ها نیز می‌توان میزان مصرف انرژی را محاسبه کرد. با این حال، اغلب افرادی که دچار چاقی هستند آمادگی کامل برای انجام دادن مقدار تعیین‌شدة فعالیت بدنی را ندارند. گروهی دیگر هم به علت ابتلا به امراض قلبی و پرفشاری خون از انجام دادن بسیاری از حرکات ورزشی معاف هستند. در نتیجه، شکل و مدت مناسب برای ورزش در افراد چاق به توانایی و وضعیت جسمانی آنها بستگی دارد. برای مثال، هرگز به افراد چاق مبتلا به بیماری‌های قلبی دویدن توصیه نمی‌شود. رایج‌ترین ورزشِ درمانی برای این
گروه پیاده‌روی است. فعالیت‌های بدنی دیگری مانند دوچرخه‌سواری و شنا هم گاه جانشین مناسبی برای پیاده‌روی به‌شمار می‌آیند.
انتخاب نوع ورزش در درجة اول به علاقة فردی شما بستگی دارد. می‌توانید ترکیبی از انواع ورزش‌ها را در برنامة خود بگنجانید. به خاطر داشته باشید که ورزش‌های با شدت زیاد و مدت کم باعث بالا رفتن میزان سوخت و ساز بدن در حالت استراحت و نیز کاهش اشتها می‌شوند. در حالی‌که ورزش‌های با شدت کم و مدت زیاد بر سوخت و ساز چربی‌ها اثر می‌گذارند. تصمیم‌گیری در مورد شدت و مدت ورزش انتخابی به هدف پزشک و پذیرش بیمار بستگی دارد.

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

برای بهبود آسیب ورزشی چه کنیم؟

برای بهبود آسیب ورزشی چه کنیم؟

احتمال ایجاد آسیب‌های ورزشی هم برای افرادی وجود دارد که به صورت حرفه‌ای فعالیت ورزشی انجام می‌دهند و هم کسانی که به صورت مقطعی ورزش می‌کنند.

آیا شما هم با کسانی که از ترس صدمه‌دیدن، ورزش را کنار می‌گذارند، برخورد داشته‌اید؟ همان‌هایی که فکر می‌کنند نباید تکان بخورند، مبادا که دست و پایشان خراش بردارد، رگ به رگ شود یا بدتر از آن استخوان‌شان بشکند!

اگر خودتان هم این‌طور فکر می‌کنید و از ترس چنین آسیب‌هایی، ورزش را از برنامه‌ روزانه‌تان حذف کرده‌اید،‌ خوب است در این مورد تجدیدنظر کنید؛ چرا که شاید بتوان از بروز این مشکلات پیشگیری کرد یا شاید روش‌های درمان ساده‌تر از آن چیزی باشد که شما فکر می‌کنید.

ورزشکاران و کسانی که مشغول انجام ورزش‌های سنگین و حرفه‌ای هستند، بیشتر در معرض آسیب‌ های ورزشی قرار دارند یا افرادی که بندرت ورزش می‌کنند و عادت به فعالیت‌های جسمی مداوم ندارند؟ شاید این یکی از مهم‌ترین سوالاتی باشد که برای من و شما مطرح می‌شود؛ پرسشی که باید پاسخش را بدانیم تا بتوانیم از بروز این آسیب‌ها پیشگیری کنیم.

585a880a5e85100d6c282896f3c9d815DistalRadialFracture

ورزشکاران و کسانی که مشغول انجام ورزش‌های سنگین و حرفه‌ای هستند، بیشتر در معرض آسیب‌ های ورزشی قرار دارند یا افرادی که بندرت ورزش می‌کنند و عادت به فعالیت‌های جسمی مداوم ندارند؟ شاید این یکی از مهم‌ترین سوالاتی باشد که برای من و شما مطرح می‌شود؛ پرسشی که باید پاسخش را بدانیم تا بتوانیم از بروز این آسیب‌ها پیشگیری کنیم.

دکتر شهرزاد خسروی، متخصص پزشکی ورزشی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به این سوال چنین پاسخ می‌دهد:

احتمال ایجاد آسیب‌های ورزشی هم برای افرادی وجود دارد که به صورت حرفه‌ای فعالیت ورزشی انجام می‌دهند و هم کسانی که به صورت مقطعی ورزش می‌کنند. به این معنا که اگر شدت فعالیت و سطح تمرینات ورزشکاران حرفه‌ای بسیار زیاد باشد و همچنین به دلیل تمرینات مکرر ممکن است در معرض آسیب‌های ورزشی قرار بگیرند.

از طرف دیگر، افرادی که به صورت غیرحرفه‌ای و تفریحی فعالیت جسمی انجام می‌‌دهند نیز به دلیل آماده‌ نبودن سیستم اسکلتی، عضلانی و نداشتن آمادگی جسمانی لازم ممکن است دچار این آسیب‌ها شوند.

اما نکته مهم این است که اغلب آسیب‌های ورزشی، به شیوه‌ های خاصی قابل پیشگیری است و همچنین در صورتی که در سطح خفیف ایجاد شود، به طور موثر قابل درمان خواهد بود.

آسیب‌های ورزشی به دو دسته حاد و مزمن تقسیم می‌شوند:

آسیب‌های حاد شامل مواردی است که زمینه آسیب وجود نداشته باشد و یک عضو بدن فرد در سلامت کامل به سر ببرد، اما به علت وارد شدن ضربه ای شدید و ناگهانی به آن بخش از بدن، او دچار آسیب شود. به عنوان نمونه پیچ‌خوردگی‌ مچ‌پا، در رفتگی‌های شانه یا زانو، خراشیدگی، کبودی‌ها و کشیدگی عضلات یا شکستگی‌ها از آسیب‌های حادی است که می‌تواند برای افراد سالمی ایجاد شود که از قبل هیچ مشکلی نداشته‌اند.

در آسیب‌های مزمن معمولا زمینه آسیب از قبل وجود داشته است؛ به این معنا که در قسمتی از سیستم عضلانی، اسکلتی بدن فرد دچار مشکلی بوده که به علت انجام فعالیت جسمی شدید و بیش از حد،‌ آسیب کهنه دوباره بروز کرده و مانند مشکلی جدید نمایان می‌شود. کمردرد از جمله آسیب‌های مزمن است.

کدام آسیب‌ در کدام ورزش؟

هر قست از دستگاه عضلانی اسکلتی ممکن است دچار آسیب شود،‌ اما بعضی آسیب‌ها بر اثر فعالیت‌‌هایی خاص بروز می‌کند یا در کل شایع‌تر است که با شناخت آنها می‌توانیم در زمان مناسب از بروزشان پیشگیری کنیم.

معمولا در تمام فعالیت‌های ورزشی برخی از آسیب‌ها مانند گرفتگی، خراشیدگی و کشیدگی به صورت مشترک مشاهده می‌شود، ولی برخی از ورزش‌ها هم به دلیل شرایط و ویژگی‌های خاص می‌تواند موجب بروز آسیب‌های بخصوصی شود.

به عنوان مثال آسیب‌هایی که در دست بسکتبالیست‌ها ایجاد می‌شود معمولا در فوتبال دیده نمی‌شود، اما پیچ‌ ‌خوردگی مچ پا صدمه‌ای است که هم میان فوتبالیست‌ها و هم بسکتبالیست ها، ‌شایع است.

صدماتی که در ناحیه شانه ایجاد می‌شود نیز مشکلی شایع میان شناگران بوده و آسیب مهره‌های کمری نیز اغلب با ژیمناستیک در ارتباط است.

اقداماتی که باید انجام دهیم

وقتی مچ پای کسی پیچ‌ می‌خورد، خیلی‌ها دوست دارند نقش پزشک را بازی کنند و دردش را تسکین دهند؛ یکی برایش کیسه یخ می‌آورد و دیگری کیسه آب جوش.‌ یکی توصیه می‌کند پایش را با زردچوبه بمالد و ببندد و شخصی دیگر می‌گوید نباید تکان بخورد، اما این که چه کسی درست می‌گوید و حرف کدام یک اشتباه است، ‌معمولا نادیده گرفته می‌شود.

همه این شیوه‌های خوددرمانی هم در حالی است که متخصصان برای تسکین بخشیدن صدمات ورزشی یا اتفاقاتی که به صورت ناگهانی در سیستم اسکلتی ـ عضلانی افراد رخ می‌دهد، اقدامات ویژه‌ای را توصیه می‌کنند.

می‌توانید به کمک باند کشی ناحیه آسیب‌دیده را ببندید تا تورم آن کمتر شود. البته توصیه می‌شود باند را خیلی محکم نبندید تا خونرسانی مختل نشود

انجام این کارها بلافاصله پس از آسیب و قبل از مراجعه به پزشک می‌تواند در روند ترمیم و بهبود به فرد کمک زیادی کند.

دکتر خسروی با اشاره به این نکته، یادآور می‌شود:

استراحت اولین موردی است که باید آن را مدنظر قرار دهید.

به این معنا که پس از ایجاد آسیب، فرد نباید عضو آسیب‌دیده را خیلی حرکت دهد. مثلا هنگامی که مچ پای کسی پیچ می‌خورد، درد و تورم مختصری در این قسمت ایجاد خواهد شد و به همین دلیل توصیه می‌شود حداقل ۴۸ ساعت به پایش استراحت داده و خیلی روی آن راه نرود.

البته با توجه به شدت آسیب، شرایط متفاوت خواهد بود و حتی ممکن است از فرد بخواهیم تا یک هفته آن پا را استراحت دهد.

دومین کاری که توصیه می‌شود افراد انجام دهند، استفاده از یخ است. البته نباید یخ را به صورت مستقیم روی پوست عضو آسیب‌دیده بگذارید. باید مقداری یخ را داخل کیسه پلاستیکی بریزید و حوله‌ای را هم مرطوب کنید و روی محل آسیب‌دیدگی قرار دهید. سپس کیسه یخ را روی حوله بگذارید تا التهاب آن قسمت از بدن کاهش یابد. پس از گذشت حدود ۱۰ دقیقه باید یخ را بردارید، اما در ساعت‌هایی که فرد بیدار است، این کار باید تکرار شود.

استفاده از یک باند کشی در قسمت آسیب‌دیده نیز سومین کاری است که می‌توانید انجام دهید. می‌توانید به کمک باند کشی ناحیه آسیب‌دیده را ببندید تا تورم آن کمتر شود. البته توصیه می‌شود باند را خیلی محکم نبندید تا خونرسانی مختل نشود.

چهارمین اقدامی که می‌توانید برای بهبود شرایط فرد آسیب‌دیده انجام دهید، بالا نگه داشتن عضو صدمه‌دیده است. با این کار، ورم آن قسمت از بدن کمتر می‌شود.

در چنین مواردی، استفاده از یک بالش که کمک می‌کند تا دست یا پای فرد کمی بالاتر قرار گیرد نیز راه‌حل مناسبی است

اگر آسیب وارد شده به بدن خیلی شدید نباشد، خود فرد هم می‌تواند با اقدامات اولیه شرایط را بهبود بخشد یا به کمک مسکن‌های معمول درد را کاهش دهد، اما اگر شرایط حادتر باشد حتما باید در اولین فرصت به پزشک مراجعه کند.

در مورد خراشیدگی‌ها هم توصیه می‌شود محل خراشیدگی را با آب و صابون تمیز کنید و شستشو دهید و پس از خشک شدن، آن را پانسمان کنید.

هیچ وقت به صورت ناگهانی و متناوب نیز ورزش نکنید؛ چون فعالیت‌های ناگهانی و بخصوص پس از مدتی استراحت و بی‌تحرکی می‌تواند فرد را مستعد آسیب کند

از بروز آسیب‌ها پیشگیری کنید

دکتر خسروی با تاکید بر اهمیت پیشگیری از بروز آسیب‌های ورزشی، در این مورد توضیح می‌دهد:

قبل از انجام هر نوع فعالیت ورزشی حتما باید بدن را به درستی گرم کنید، چراکه گرم کردن بدن از بروز بسیاری از مشکلات پیشگیری می‌کند. بنابراین هیچ وقت نباید ورزشی را به صورت ناگهانی و بدون انجام مرحله گرم کردن که شامل ۱۰ دقیقه دویدن آرام و ده دقیقه حرکات کششی است، شروع کنید.

همچنین، هیچ وقت به صورت ناگهانی و متناوب نیز ورزش نکنید؛ چون فعالیت‌های ناگهانی و بخصوص پس از مدتی استراحت و بی‌تحرکی می‌تواند فرد را مستعد آسیب کند.

تکنیک‌های صحیح هر فعالیت را باید بیاموزید و حتما آنها را به درستی اجرا کنید تا بدن‌تان در معرض آسیب و صدمات ورزشی قرار نگیرد.

علاوه بر این، شدت و مدت ورزش هم باید به تدریج افزایش پیدا کند.

استفاده از لوازم و تجهیزات مناسب مانند کفش مناسب هم موردی است که نباید آن را نادیده بگیرید.

پس از پایان مدت ورزش هم باید بدن را سرد کنید تا به وضع عادی برگردد.

نکته مهم دیگر هم استفاده از تجهیزات و لوازم ایمنی مخصوص هر ورزش است؛ به‌عنوان مثال توصیه می‌شود افرادی که اسکیت کار می‌کنند حتما از زانوبند، مچ‌بند و کلاه ایمنی استفاده کنند و بدانند این لوازم تزئینی نیست و حتما باید استفاده شود.

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

مطالب مهمی که تکواندوکاران باید بخوانند

مطالب مهمی که تکواندوکاران باید بخوانند

در ورزش های رزمی مثل تکواندو، فرد با توجه به متابولیسم و ترکیب بدن و مقدار انرژی مورد نیاز خود، باید تغذیه مناسبی داشته باشد. یکی از شاخص های متابولیسم بدن،BMR یا متابولیسم پایه است که برابر با مقدار انرژی است که بدن در حال استراحت می سوزاند.

با سوختن چربی های اضافی بدن، می توان عضلات بدن را افزایش داد. بدون پرورش عضلات، انرژی دریافتی اضافی در بدن تبدیل به چربی می شود. هنگامی که می خواهید وزن اضافی خود را کاهش دهید ، باید مطمئن شوید که چربی های بدنتان کم می شوند نه ماهیچه ها.

یک تکواندوکار باید وزن سالم خود را حفظ کند و آن را تغییر ندهد، ولی ترکیب بدن خود را باید تغییر دهد ، یعنی مقدار چربی بدن را نسبت به عضلات کاهش دهد. افزایش عضلات باعث افزایش قدرت، سرعت و مهارت فرد در انجام حرکات ورزشی می شود. در حالیکه کاهش عضلات بدن باعث کاهش قدرت، سرعت و مهارت در انجام حرکات ورزشی می شود.

یک تکواندوکار باید وزن سالم خود را حفظ کند و آن را تغییر ندهد، ولی ترکیب بدن خود را باید تغییر دهددر مردان ۱۰ تا ۱۵ درصد وزن بدن و در زنان ۲۵- ۲۰ درصد وزن بدن را چربی تشکیل می دهد. شما باید بدانید در طی روز چه مقدار انرژی نیاز دارید تا به طور مطلوب ورزش کنید و وزن ایده آل خود را حفظ کنید. به خاطر داشته باشید که اگر کمتر از مقدار مورد نیاز خود، غذا مصرف کنید، هم سلامتی تان به خطر می افتد و هم اینکه بطور مؤثر نمی توانید ورزش کنید. اگر بیشتر از ۵/۰ کیلوگرم در هفته کاهش وزن داشته باشید، نشان می دهد در معرض کمبود انرژی و مواد مغذی هستید.

با توجه به نوع ورزش (استقامتی یا قدرتی ) و وضعیت بدنی فرد، باید مقدار چربی، پروتئین و کربوهیدارت مورد نیاز تعیین شوند.

ورزش تکواندو، هم استقامتی و هم قدرتی است، بنابراین ۲۵ درصد انرژی مورد نیاز در طی یک روز از پروتئین،۵۵ درصد انرژی مورد نیاز از کربوهیدرات و ۲۰ درصد انرژی مورد نیاز از چربی باید تا مین شود.

مواد مغذی مورد نیاز بدن

۱- کربوهیدرات ها :

کربوهیدرات های ساده مثل نان سفید، شیرینی جات، آب نبات ، چیپس ، قند و شکر باید به مقدار خیلی کم مصرف شوند و بیشتر از کربوهیدرات های پیچیده ( نان سبوس دار ، ماکارونی، سیب زمینی ، سبزیجات، برنج و جو ) استفاده شود. زیرا کربوهیدرات های ساده خیلی سریع هضم می شوند و انرژی فوری ایجاد می کنند و انرژی حاصل از آنها برای مدت طولانی حفظ نمی شود. همچنین سریع به چربی تبدیل می شوند. بنابراین باید در مصرف آنها دقت کنید و بطور متعادل مصرف کنید.

Pan-Am Games 2007 - Taekwondo - Men's 58kg

۲- چربی ها :

بدن برای حفظ سلامتی خود نیاز به چربی دارد و اگر مقدار چربی بدن کمتر از ۱۰ درصد شود خطرناک است. چربی ها برای خون، سیستم عصبی، تولید هورمون ها، چرب کردن مفاصل ( نرمی مفاصل) و حفظ اندام های داخلی بدن از ضربات، لازم و ضروری هستند. نوع چربی که مصرف می کنید، در سلامتی شما مؤثر است.

بیشتر از چربی های غیراشباع مثل روغن زیتون ، سایر روغن های گیاهی و چربی های حاوی اسیدهای چرب اُمگا – ۳ که در انواع ماهی ، آجیل ، کره بادام زمینی و روغن گلزا ( کانولا) وجود دارد، استفاده کنید و مصرف چربی های اشباع مثل روغن نباتی جامد، کره و چربی گوشت را کاهش دهید.

۳- پروتئین ها :

دریافت بیش از حد پروتئین بی فایده است. یک فرد تکواندوکار نیازی به مقادیر خیلی زیاد پروتئین ندارد، زیرا پروتئین برای ساخت، ترمیم و رشد عضلات استفاده می شود و به عنوان منبع انرژی مورد استفاده قرار نمی گیرد.

۴- آب :

به یاد داشته باشید که ۷۰ درصد وزن بدن ما را آب تشکیل می دهد و عضلات برای کار خود به آب نیاز دارند. بنابراین همیشه به مقدار کافی آب بنوشید وهیچ وقت صبرنکنید تا بعد ازاحساس تشنگی آب بنوشید( یعنی قبل از تشنه شدن آب بنوشید)

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

پارگی رباط داخلی زانو در ورزشکاران چگونه درمان می‌شود؟ 

یکی از آسیب دیدگی‌های شایع در بین ورزشکاران، آسیب دیدگی‌ ناحیه MCL است. با توجه به شدت آسیب دیدگی‌ می‌توان با روش‌های مختلف آن را درمان کرد. 

رباط داخلی یا MCL که در مفصل زانو قرار دارد ممکن است در ورزش آسیب ببیند یا پاره شود. این رباط استخوان ران و درشت نی را به هم متصل می‌کند. MCL به زانو کمک می‌کند تا به سمت داخل خم شود. در فعالیت‌های ورزشی ممکن است بر اثر خم شدن ناگهانی، پیچ خوردن یا تغییر حالت ناگهانی زانو این رباط آسیب ببیند. 

در ورزش‌هایی همچون فوتبال یا اسکی این آسیب دیدگی‌ زیاد اتفاق می افتد. در هر ورزشی که توقف و حرکت ناگهانی و پرش در آن وجود داشته باشد، احتمال آسیب دیدگی‌ MCL وجود دارد. نشانه‌های این نوع آسیب دیدگی‌ عبارتند از درد و تورم، چند ساعت بعد از آسیب دیدگی‌ ممکن است درد افزایش یابد و سخت تر بتوان با زانو حرکت کرد . ممکن است زانو کمی کبود شود. 

اگر چنین نشانه‌هایی را مشاهده کردید به پزشک مراجعه کنید. پزشک از شما درباره نحوه آسیب دیدگی‌ سوالاتی می پرسد و میزان تورم و محدودیت حرکت را بررسی می‌کند. ممکن است برای تشخیص به عکس‌برداری و MRI احتیاج باشد.


بعضی از آسیب دیدگی‌های MCL را می‌توان با استراحت، مصرف داروی ضد تورم و یخ درمان کرد. ممکن است لازم باشد تا از آتل استفاده کنید و تا مدتی زانو را حرکت ندهید. باید چند هفته‌ فعالیتی انجام ندهید. پارگی شدید MCL ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد. البته جراحی معمولا در حالتی صورت می‌گیرد که ACL یا کاسه زانو آسیب ببیند. 


* درمان این آسیب دیدگی‌ به شدت آن بستگی دارد. 


1- آسیب دیدگی‌ سطحی: 


در این صورت آسیب دیدگی‌ در یک تا سه هفته‌ درمان می‌شود و می‌توان در خانه با انجام کارهایی لازم آن را درمان کرد.


2- آسیب دیدگی‌ نسبتا شدید: 


این آسیب دیدگی‌ در یک ماه درمان می‌شود. باید در این حالت از آتل استفاده کرد و وزن خود را زیاد بر روی زانو نیاندازید. 


3- آسیب دیدگی‌ شدید: 


برای چند ماه باید از آتل استفاده کنید و چهار تا شش هفته‌ وزن خود را بر روی زانو بیاندازید. 

ممکن است نیاز به فیزیوتراپی برای افزایش دامنه حرکت و قوی کردن عضله چهار سر ران داشته باشید. 


* درمان در خانه: 


اگر آسیب دیدگی‌ زیاد شدید نباشد، می‌توانید از راه‌های مختلف در خانه استفاده کنید و آسیب دیدگی‌ را درمان کنید. 


- به مدت 10 تا 20 دقیقه‌ یک بسته یخ را بر روی زانو قرار دهید. سعی کنید در سه روز اول این کار را هر یک یا دو ساعت انجام دهید تا زمانی که ورم بخوابد یک پارچه نازک بین پوست و بسته یخ قرار دهید. 


- اگر دکتر برای شما آتل تجویز کرد، حتما از آن استفاده کنید. 


- زمانی که یخ بر روی زانو می گذارید یا نشسته‌اید و دراز کشیده‌اید، زانو را بر روی یک بالشت قرار دهید. سعی کنید این کار را سه روز بعد از آسیب دیدگی‌ انجام دهید. پا را بالاتر از سطح قلب خود قرار دهید، به این ترتیب ورم می‌خوابد. 


- از داروهای ضد تورم استفاده کنید. 

- هر وقت پزشک به شما اجازه داد حرکات کششی و قدرتی انجام دهید. 

اگر بهتر نشدید حتما به پزشک مراجعه کنید. 

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 


همه چیز در مورد رباط صلیبی

مقاله : گردآوری توسط صادق کوچک پور / پیشکسوت تکواندو

رباط صلیبی چیست ؟

رباط متقاطع جلویی یکی از رباط‌های مهم مفصل زانو است.ازجمله عوامل مهم ثبات هر مفصل بستگی به سالم بودن ساختمان رباط آن مفصل دارد و اگر مفصلی تحرک زیادی در حالت طبیعی داشته باشد، نقش رباط یا رباط‌های آن مفصل اهمیت بیشتری می‌یابد.قدرت رباط متقاطع جلویی معادل رباط طرفی داخلی یا MCL و نصف قدرت رباط متقاطع پشتی (PCL) است.

رباط متقاطع جلویی معمولاً رباط صلیبی جلویی (قدامی) نیز خوانده‌می‌شود. این رباط ازجمله رباط‌هایی است که به هنگام فعالیت‌های شدید آسیب می‌بیند.در ورزشکاران حرفه‌ای پارگی رباط متقاطع جلویی شایع است و به پارگی ACL معروف است.اگر نیروی اعمال شده خیلی زیاد باشد، احتمال پارگی رباط طرفی داخلی و منیسک داخلی به همراه پارگی رباط متقاطع جلویی وجود دارد.

448

صلیبی قدامی چگونه آسیب میبیند؟

تقریبا نصف آسیب های لیگامان متقاطع قدامی همراه با آسیب به دیگر قسمت های زانو مثل آسیب به غضروف مفصل، منیسک و دیگر لیگامان های زانو است. آسیب این لیگامان در ۵۰ درصد موارد همراه با آسیب به منیسک، در ۳۰ درصد موارد همراه با آسیب به غضروف مفصلی و در ۳۰ درصد موارد همراه با آسیب به لیگامان های جانبی یا کلترال زانو است.

آسیب لیگامان صلیبی قدامی زانو ممکن است بصورت فقط یک کشیدگی باشد و یا ممکن است لیگامان دچار پارگی ناقص یا پارگی کامل شود. اکثر آسیب های این لیگامان بصورت پارگی کامل است. لیگامان متقاطع قدامی با مکانیسم های متفاوتی پاره میشود. تغییر ناگهانی وضعیت تنه روی زانو، ایستادن ناگهانی در حین دویدن، جهیدن و رسیدن مجدد به زمین در وضعیت نامناسب و ضربه مستقیم مثل تکل در فوتبال همگی میتوانند علل ایجاد اسیب در این لیگامان باشند. وارد شدن ضربه شدید از جلو به پایین ران میتواند موجب پارگی رباط متقاطع قدامی شود.

محل پارگی رباط ممکن است در محل اتصال آن به استخوان های ران یا درشت نی بوده و یا در وسط تاندون ایجاد شود. گاهی اوقات وقتی رباط صلیبی تحت کشش زیادی قرار میگیرد ممکن است بجای پاره شدن تکه ای از استخوان را در محل چسبیدن به ران یا درشت نی از این استخوان ها جدا کرده و پارگی خود را بدین صورت نشان دهد.

علائم بالینی پارگی رباط صلیبی قدامی :

در موقع پارگی یک صدای ناگهانی مثل پاره شدن چیزی در زانو احساس میشود و شخص ممکن است احساس کند زانویش از زیر تنه اش در میرود و ناپایدار شده است. بعد از آن درد شدید همراه با ایجاد تورم در ۲۴ ساعت اول بعد از پارگی و کاهش دامنه حرکت زانو ایجاد میشود. در بسیاری اوقات بدنبال پاره شدن رباط، خون زیادی در داخل مفصل زانو جمع میشود که به آن همارتروز Hemarthrosis میگویند.

در پارگی کامل رباط متقاطع جلویی به ویژه در ورزشکاران حرفه‌ای یک صدای پوپ ازطرف بیمار گزارش می‌شود.ابن صدا ی پوپ با احساسی از خالی نمودن زانو ایجاد می‌گردد.در لحظه پاره شدن درد شدید است اما پس از آن کاهش می‌یابد. چون خونریزی در مفصل (همارتروز) بعداً اتفاق می‌افتد درد ثانویه ناشی از آن وجود خواهد داشت.اما درصورت پارگی ناقص به علت وجود درد شدید، امکان ادامه فعالیت پس از آسیب غالبا وجود ندارد(برخلاف پارگی کامل).

در صورتیکه بیمار درمان مناسبی را انجام ندهد معمولا درد و تورم و محدودیت حرکتی بعد از چند هفته یا چند ماه خودبخود خوب میشود ولی به علت پاره ماندن رباط، زانو ناپایدار خواهد شد و بیمار هر چند وقت یکبار دچار پیچ خوردگی زانو شده و بدنبال آن زانو متورم و دردناک میشود.
اگر بیمار به این علائم بی توجه باشد و همچنان به ورزش ادامه دهد به علت ناپایداری زانو، دیگر بافت های زانو بخصوص منیسک ها در معرض جدی آسیب قرار میگیرند.

4365-0-norm

درجات آسیب :

به طورکلی شدت و درجات آسیب رباط صلیبی جلویی(قدامی)شامل:

سطح یک : در این سطح میزان خونریزی کم است و پارگی شدیدی رخ نداده است.

سطح دو : در این سطح پارگی شدید نیست و به طور کامل پارگی رخ نداده است اما همراه با خونریزی است.

سطح سه : در این سطح خونریزی همراه با پارگی کامل است و از حاد ترین نوع پارگی می باشد.

درمان غیر جراحی :

پارگی لیگامان متقاطع قدامی بدون انجام عمل جراحی بهبود نمیابد. با این حال در افراد مسن یا کسانی که فعالیت بدنی کمی در زندگی دارند اگر پایداری کلی زانویشان خوب باشد پزشک ممکن است تصمیم به درمان غیر جراحی بگیرد. بدین منظور بیمار باید مدتی از زانو بندهای مخصوصی استفاده کند و با استفاده از عصا مانع از وارد شدن زیاد وزن به زانو شود.

بعد از کاهش تورم زانو ،فیزیوتراپی میتواند با برگرداندن حرکات زانو به وضع طبیعی و تقویت عضلات ران کمک موثری به برگشت بیمار به فعالیت های روزمره زندگی بکند. در کسانی که پارگی ناکامل لیگامان داشته و ناپایداری در زانو ندارند، در کسانی که پارگی کامل داشته ولی علائمی از ناپایداری در زانو نداشته و ورزش پرتحرکی را دنبال نمیکنند، در کسانی که فعالیت بدنی کمی دارند و در بچه ها میتوان از درمان غیر جراحی استفاده کرد.

درمان جراحی :

هدف از درمان جراحی این ضایعه بازگرداندن پایداری به زانو است بطوری که بیمار بتواند به فعالیت های ورزشی خود برگردد. پارگی های لیگامان متقاطع قدامی با بخیه زدن ساده بهبود نمیابند. پس به درمان جراحی این پارگی ها ترمیم نمیگویند و بجای آن از لفظ بازسازی استفاده میشود. علت آنست که پزشک ارتوپد بافت دیگری را که معمولا یک لیگامان است از قسمت دیگری از بدن به ناحیه ای که لیگامان متقاطع قدامی بوده است منتقل میکند تا این بافت جایگزین بافت قبلی شده و داربستی برای ترمیم لیگامان شود. این بافت ها راگرافت مینامند.

وقتی رباط صلیبی فردی در حین ورزش به ناگهان پاره میشود ترمیم اولیه آن عملا امکانپذیر نبوده و موثر نخواهد بود. در این مواقع معمولا خون داخل زانوی فرد کشیده شده و زانو برای چند هفته در یک گچ یا بریس بیحرکت میشود تا درد و تورم اولیه فروکش کند و سپس بازسازی رباط آسیب دیده بصورت تاخیری انجام میشود.

معمولترین گرافت مورد استفاده در این جراحی استفاده از قسمتی از تاندون پاتلا (کشکک) است. این تاندون استخوان کشکک را به قسمت بالایی ساق متصل میکند. گرافت دیگر تاندون همسترینگ در قسمت پشتی ران یا تاندون کوادری سپس در بالای کشکک است. گاهی اوقات از گرافتی که از فرد فوت شده گرفته میشود برای پیوند استفاده میشود. به این نوع گرافت آلوگرافت میگویند.

s-74-piiiic-drmoghtader-am

آلوگرافت ها را میتوان از تاندون کشکک، آشیل، گراسیلیس، سمی تندینو و … فرد متوفی اخذ کرد. استفاده از هر کدام از این گرافت ها فواید و مضرات مخصوص به خود را دارد. شما میتوانید قبل از جراحی راجع به نوع گرافت مورد استفاده با جراح ارتوپد خود صحبت کنید.

درمان جراحی در حدود ۹۰ درصد موارد موفقیت آمیز است. بهبودی حدود شش ماه طول میکشد پس گذشت تقریبی این زمان برای بازگشت ورزشکار به ورزش مورد نیاز است. جراحی بازسازی لیگامان متقاطع قدامی امروزه بیشتر با استفاده از آرتروسکوپ انجام میشود. جراحی ارتروسکوپی اجازه میدهد تا بیمار درد کمتری بعد از جراحی داشته باشد، زودتر از بیمارستان مرخص شود و طول زمان بازپروری کمتر شود.

معمولا عمل جراحی پارگی لیگامان متقاطع قدامی بلافاصله بعد از آسیب انجام نمیشود مگر اینکه این پارگی همراه با پارگی دیگر لیگامان های زانو باشد. تاخیر در بازسازی زمان کافی را در اختیار میگذارد تا تورم زانو کم شده و حرکات زانو با انجام فیریوتراپی به حد اولیه خود برگردد. انجام جراحی زودرس ممکن است موجب تشکیل چسبندگی داخل مفصلی و محدودیت حرکتی شود.

راه های پیشگیری:

گرم کردن و حرکات کششی قبل از تمرین ، تقویت عضلات همسترینگ ، افزایش تدریجی تمرینات سرعتی و قدرتی در برنامه های آماده سازی ( علت آسیب دیدگی های رباط صلیبی در تمرینات پیش از آغاز فصل در بعضی از باشگاه های ما عدم توجه به این نکته است ) ، استفاده از کفش مناسب ، تلفیق تمرینات قدرتی با حرکات تعادلی و آموزش با پای برهنه ( از آن جا که تقویت اعصاب منتقل کننده ی حس عمقی جلوی آسیب دیدگی را می گیرد ، تمرینات با پای برهنه می تواند این اعصاب را تقویت کند ، آن گونه که کریستف دام در لورکوزن بازیکنان را با پای برهنه مجبور به راه رفتن بر روی خرده شیشه می کرد بیش از تقویت تمرکز بر فایده ی جسمی چنین تمریناتی در جلوگیری از آسیب دیدگی تاکید دارد) .

100948045050

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 


حرکات کششی / بخش دوم

چگونه حرکات کششی را انجام دهید

امروزه حرکات بالستیک چندان مفید شناخته نمی شوند، مگر اینکه شما یک ژیمناست و یا بالرین باشید. شما هیچ گاه نباید ماهیچه های خود را بیش از آنچه در حد توانایی شان است بکشید. اگر در هنگام انجام این تمرین احساس راحتی نمیکنید بنابراین باید از انجام آن صرفنظر کنید.

گرم کردن بدن پیش از انجام حرکات ورزشی بسیار مهم می باشد. گرم کردن بدن قابلیت انعطاف پذیری و انسجام ماهیچه ها را افزایش می دهد. به عبارت دیگر ریسک آسیب دیدگی در حین انجام حرکات کششی را که خود به عنوان حرکات جلوگیری کننده از صدمه دیدگی شناخته می شوند، را کاهش می دهد. همیشه به خاطر داشته باشید که حرکات کششی همان گرم کردن بدن نیستند! گرم کردن با حرکاتی از قبیل چرخش مفاصل، ایروبیک و نفس گیری همراه می باشد. نرمش های گرم کردن بدن را باید در حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه انجام دهید.

حرکات کششی پس از گرم کردن بدن و قبل و بعد و در حین حرکات اصلی انجام میشوند. بهترین نتیجه زمانی پدیدار می شود که برای مدت زمان ۳۰ ثانیه در موقعیت کشش باقی بمانید. به جای اینکه بر روی نیمکت بنشینید و منتظر ست بعدی خود بمانید سعی کنید حرکات کششی انجام دهید.

در هنگام کشش عضلات خود را از یکدیگر جدا کنید. همیشه بهتر است که تک تک بر روی عضلات خود کار کنید به جای اینکه یکدفعه بر روی همه آنها کار کنید. جدا کردن عضلات از یکدیگر به شما اجازه می دهد تا کنترل بیشتری بر روی آنها پیدا کنید.

 

 

narmesh1

 

 

ماهیچه های مختلفی را بکشید

*سینه

بر روی یک لبه (مثل درگاه در) بایستید. بر روی لبه آن بایستید و دستان خود را اندکی بالاتر از شانه ها نگه دارید. بازوهایتان را به نرمی خم کنید و آرنج ها را به سمت پایین بیاورید. نیم تنه خود از کمر به بالا را به سمت مخالف بچرخانید تا در سینه خود احساس کشیدگی کنید.

 

* شانه ها

شانه سمت چپ خود را با دست راستتان بگیرید. در همان حال که شانه چپ خود را گرفته اید، آرنج دست راست را با چانه خود همسطح سازید. با دست چپ خود آرنج مخالف را بگیرید. حالا آرنج دست راست را به سمت عقب بکشید و تا آنجا که میتوانید آرنج ها را به سمت خارج فشار دهید. همین کار را با شانه مخالف نیز انجام دهید. آرنج خود را بیش از اندازه تحت فشار قرار ندهید. بیشترین میزان فشار باید به دلیل کشش آرنج ها ایجاد شود.

 

* عضله سه سر

دست خود را به طور مستقیم به سمت بالا ببرید. آرنج خود را مانند زمانی که میخواهید کمر خود را بخارانید خم کنید. از دست دیگر استفاده کنید و آرنج دست دیگر را بگیرید و به سمت عقب بکشید.

 

* عضله دو سر

طوری بایستید که در مقابل شما یک سطح صاف قرار گرفته باشد ( مثل یک دیوار). دست های خود را به سمت دیوار دراز کنید و بکشید. کل دست ها و شانه ها باید به طور محکم با دیوار ارتباط برقرار کنند. سپس نیم تنه خود، از کمر به بالا را به سمت خارج بکشید و دست های خود را از طرفین تا آنجا که ممکن است بکشید.

 

* کمر

آسانترین حرکت کششی برای کمر این است که چیزی را که دستگیره ای همسطح با شکمتان دارد، را بگیرید و سپس خم شوید ( مانند تعظیم ژاپنی ها) و سپس با کمک پاها خودتان را به عقب هل دهید. تنفس مناسب نتیجه را مطلوب تر خواهد ساخت.

 

* کواد

در حالت ایستاده، زانوی سمت راست خود را خم کنید و با دست راست ، قوزک پا را بگیرید. قوزک پا را به سمت ران بیاورید. پای دیگر باید کاملا عمودی در روی زمین قرار داشته باشد. برای اینکه بتوانید تعادل خود را حفظ کنید می توانید دست دیگر خود را به جایی بگیرید. همین کار را برای پای دیگر نیز باید انجام دهید.

 

* عضلات عقب ران

پای خود را در حال استراحت بر روی سطحی بالاتر از زانو ها قرار دهید و پای خود را آنچنان خم کنید که می خواهید با زانو پیشانی خود را لمس کنید. اجازه دهید که زانویتان به آرامی خم شود. حرکت را برای پای دیگر نیز باید تکرار کنید.

 

* عضلات ساق پا

دست های خود را باز کنید و آنها را در مقابل دیوار، همسطح با صورت خود قرار دهید. یکی از پاها باید کمی نزدیکتر به دیوار باشد. پاشنه پای خود را از دیوار دور کنید و آرنج هایتان را خم کرده و صورت خود را به سمت دیواری که در جلویتان قرار دارد، بیاورید.

 به خود کشش دهید

حرکات کششی جزء جدانشدنی تمرین های ورزشی هستند و از اسیب دیدگی جلوگیری می کنند. به انجام آن در قبل، بعد و در حین تمرینات خود ادامه دهید و به طور حتم هیچ گاه دچار گرفتگی و یا صدمات ورزشی در باشگاه نخواهید شد. و اصلا نگران حرف دیگران نباشید زیرا تمام حرفه ای ها در حین ورزش، حرکات کششی انجام میدهند .

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 


حرکات کششی / بخش اول

عملکرد حرکات کششی به چه صورت می باشد؟

پیش از توضیح این مطلب که حرکات کششی چه تاثیراتی را در بر دارند، باید مطالبی در مورد عملکرد ماهیچه ها بدانیم. ماهیچه ها از دسته ای از رشته های عضلانی که عضله را تشکیل می دهند، درست شده اند که این رشته ها به نوبه خود از بافت های بسیار کوچکتری تشکیل می شوند. به علاوه در ماهیچه ها نوعی پوششهای وتری، مقداری چربی و رگ های خونی می باشد که ساختمان ماهیچه را پیچیده تر می کنند و عملکرد عضلات نیز به همین موارد بستگی دارد. ورزش باعث می شود که هر یک از قسمت های مختلف ماهیچه بر رو هم فعل و انفعال متقابلی بگذارند.

زمانی که شخص یکی از ماهیچه های خود را منقبض می کند، پوشش های وتری شروع به کار می کنند. بسته به وزنی که بلند می کند، ماهیچه ها میزان متفاوتی از بافت ها را تحت انقباض قرار می دهند. برای بلند کردن وزنه های سنگین تر بافت های بیشتری باید منقبض شوند. به همین دلیل است که گفته می شود اگر بدون تمرین های قبلی وزنه های سنگین بلند کنید، ماهیچه هایتان از کار افتاده و بافت های آنها در هم تابیده می شوند.

پس از تمرین های سخت و شدید، ماهیچه ها باید خود را باز سازی کنند. در این حالت بافت هایی که در هم پیچیده شده اند این کار را دشوار ساخته و فرایند بهبودی را کند می کنند. زمانی که شما ماهیچه های خود را می کشید، بافتهای عضلانی در امتداد هم قرار گرفته و جریان خون در انها تسریع پیدا می کند. درست مثل کشیدن یک لباس چروک. این امر همچنین باعث می شود که وترها انعطاف پذیری بیشتری پیدا کنند.

 فواید حرکات کششی

همانطور که در بالا اشاره کردیم کشش باعث می شود که بافت های ماهیچه ای در امتداد یکدیگر قرار گرفته و بالطبع فرایند بهبودی پس از یکسری تمرینات طاقت فرسا تسریع پیدا کند. اگر بافتها دچار در هم پیچیدگی شده باشند، قسمت های آسیب دیده نیاز به زمان بیشتری برای التیام یافتن پیدا می کنند. بدن سازهای حرفه ای به خوبی می دانند که بهبودی تا چه حد حائز اهمیت می باشد. زمانی که خوب شدن ماهیچه ها برای مدت زمان زیادی به طول بینجامد، کل چرخه ورزشی قطع شده و مشکل پیدا می کند و به همین دلیل رشد ماهیچه ها به تعویق می افتد.

تحقیقات گویای این مطلب است که حرکات کششی مانع از بروز آسیب دیدگی و سخت شدگی ماهیچه ها می شوند. همچنین از احساس درد و سخت شدگی ماهیچه در روز بعد که به دلیل ساخته شدن اسید لاکتیک در ماهیچه می باشد جلوگیری می کند. حرکات کششی می تواند از گرفتگی عضلات نیز جلوگیری کند. برخی از عضلات مانند ماهیچه های پشت پا ( از زانو تا مچ پا) بیش از سایر ماهیچه دچار گرفتگی می شوند.

بدن به طور طبیعی در مقابل کششهای بیش از حد از خود واکنش نشان می دهد. از طریق انجام حرکات کششی فرد قادر می شود تا قابلیت انعطاف پذیری بدن خود را تا حد قابل ملاحظه ای افزایش دهد. این امر سبب می شود تا تمام قسمت های یک ماهیچه به حرکت واداشته شوند. این کار برای بدن سازها بسیار مفید است چرا که به دلیل خستگی و در هم پیچیدگی این امکان وجود دارد که ماهیچه ها احساس خستگی کرده و کل قسمت ها در تمرین ها فعالیت نکنند، اما با کمک از حرکات کششی گرفتگی عضلات به پایین ترین میزان خود می رسد.

stretching

انواع حرکات کششی

* بالیستیک

این حرکت در گذشته رواج بسیاری داشته اما در حال حاضر در میان ورزشکاران حرفه ای به دلیل خطرات احتمالی که در بر دارد چندان شایع نمی باشد. این تمرین باعث می شود که فرد با اندازه حرکت خود، ماهیچه ها را به بیشترین میزان کشیدگی که فراتر از حد طبیعی می باشد برساند. به عنوان مثال زمانی که عضله زردپی زانو را می کشید بالاجبار باید خم شوید که این حرکت شما را در یک موقعیت نامتعادل قرار داده و ریسک بروز آسیب دیدگی بالا می رود.

*استاتیک

این حرکت نیازی به وجود یار ندارد و بسیار موثر و بی خطر می باشد. برای انجام آن خودتان را در حالت مقرر قرار داده و عضلات خود را تا آنجا که می توانید بکشید تا فشار لازم را در آنها احساس کنید. حرکت را پس از اندکی قطع کرده به شرایط عادی باز گردید و یک مرتبه دیگر آنرا تکرار کنید.

ایزوماتیک

این حرکت نیز یکی از حرکات بسیار خوبی است که بیشتر ورزشکاران در میان تمرین های خود به طور گسترده از آن بهره می برند. برای انجام آن شما نیاز به یک یار و یا دیوار دارید تا میزان سودمندی حرکت افزایش پیدا کند. مانند حرکت بالیستیک هیچ خطری را به همراه ندارد و فشار کمتری را نسبت به حرکت استاتیک به بدن وارد میکند. این حرکت برای قسمت هایی از بدن مثل ماهیچه های زردپی پشت پا اجباری میباشد.


نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

گرفتگی عضلات پس از تمرین


گرفتگی عضلات پس از تمرین

می‌گویند اگر ورزش کنیم، شاداب و سرحال خواهیم شد و خستگی‌های روزانه‌مان هم رفع می‌شود؛ ولی خیلی‌ها پس از ورزش نه‌تنها با این وضع روبه‌رو نمی‌شوند که حتی شرایطی برعکس آن را تجربه می‌کنند. همان‌هایی که پس از ورزش تا چند روز باید درد و گرفتگی عضلات بدنشان را تحمل کنند و ناچارند با خستگی ناشی از آن بسازند.

چنین افرادی معمولا همین وضع را بهانه ای می کنند برای فرار از ورزش و هیچ وقت به سمت آن نمی روند. در حالی که مسلما اگر ورزشی مناسب انتخاب و به شیوه ای صحیح هم انجام شود، هیچ یک از این مشکلات بروز نخواهد کرد.

دکتر حبیب مفخم، متخصص طب فیزیکی و توانبخشی در این باره توضیح می دهد:

گرفتگی عضلات معمولا به دلیل وارد شدن فشاری بیش از حد توان یک عضله یا فراتر از حد متعارفی که به طور معمول از عضلات استفاده می کنیم، ایجاد می شود.

گرفتگی عضلات به انقباض دردناکی در عضله گفته می شود که پس از انجام دادن فعالیت های جسمی، حرکتی بروز می کند.

ورزش کنید، اما آهسته و پیوسته!

هر روز از صبح تا شب، پشت میز نشسته و مشغول کار است. تنها فعالیتی که دارد، چند قدم راه رفتن است که از پشت میز کار بلند می شود و به سالن غذاخوری می رود. هیچ وقت حتی چند قدم پیاده روی نمی کند؛ ولی این هفته برنامه کوهنوردی گذاشته و آخر هفته می خواهد با دوستانش راهی قله شود.

فکر می کند، انجام چنین برنامه هایی به نفعش است و سلامت او را حفظ می کند، در حالی که دکتر مفخم می گوید: هنگامی که فرد از نظر جسمی آمادگی لازم را نداشته باشد و در همین حال، مشغول انجام فعالیت های جسمی فراتر از حد عادتش شود، با مشکلاتی مانند درد، خستگی، کوفتگی و گرفتگی عضلات روبه رو خواهد شد.

این دردها با فعالیت و حرکت تشدید می شود، ولی با استراحت هم خیلی بهبود خاصی پیدا نمی کند و در نتیجه طبیعی است که افراد احساس ناخوشایندی داشته باشند.علت اصلی ایجاد چنین وضعی، انجام فعالیت جسمی، حرکتی در سطحی بیش از توانمندی فرد یا فراتر از برنامه معمول حرکتی اوست.

با این توضیح مشخص می شود که بهترین روش پیشگیری از بروز چنین عارضه ای، انجام برنامه های ورزشی به شکل منظم و مناسب است. افزایش سطح توانمندی عضلانی نیز روش دیگری است که می تواند برای پیشگیری از گرفتگی عضلات مفید و موثر باشد.

ورزش کنید، اما در محیط مناسب

ممکن است فردی مشغول انجام فعالیت های معمول ورزشی شود و از نظر توانایی و قدرت عضلانی هم مشکلی نداشته باشد؛ ولی باز هم با این عارضه روبه رو شود.دکتر مفخم در این باره یادآور می شود: گاهی فعالیت جسمی بیش از حد توان فرد نیست، ولی با توجه به این که ورزش و فعالیت در شرایط مناسبی انجام نشده، می تواند به بروز این مشکلات منجر شود.پس اکنون که تابستان در راه است و کم کم گرمای هوا طاقت فرسا می شود، خوب است این نکته را در نظر داشته باشیم. چون به گفته این پزشک متخصص، انجام فعالیت های ورزشی در محیط های گرم می تواند زمینه ساز بروز این مشکل شود. در واقع، زمانی که در محیطی گرم مشغول ورزش می شوید، با توجه به تعریق شدید و در صورت دریافت نکردن آب کافی و الکترولیت هایی مانند سدیم باید منتظر ایجاد چنین دردهایی نیز باشید.بنابراین توصیه می شود حتما در شرایط مناسب مشغول انجام ورزش و فعالیت بدنی شوید و استفاده از مایعاتی را که حاوی املاح است، فراموش نکنید.مصرف مایعات مناسب به مقدار کافی یکی از شیوه هایی است که می تواند از گرفتگی عضلات پیشگیری کند و پس از بروز این مشکل نیز برای ترمیم و بهبود هرچه سریع تر عارضه، استفاده از مایعات و املاح موثر خواهد بود.

امتحان ها تمام می شود، عضلات می گیرد

کم کم دوره امتحانات هم به پایان می رسد و دانش آموزان با موفقیت این روزها را پشت سرمی گذارد. پس از آن هم نوبت تعطیلات تابستانی و استراحت است، اما با توجه به این که بچه ها در این مدت به نسبت بی حرکت بوده و فقط مطالعه کرده اند، ممکن است دچار گرفتگی های عضلانی شوند.دکتر مفخم با اشاره به این موضوع، می گوید: پس از پایان دوره امتحانات، بچه ها همان برنامه های حرکتی قبل را دوباره از سرمی گیرند و مشغول فعالیت و حرکت می شوند، ولی به دلیل دور شدن از این برنامه های حرکتی در مدت امتحانات، ممکن است دچار گرفتگی عضلات شوند.

هنگام استراحت هم عضلات می گیرد

بعضی دچار گرفتگی عضلات می شوند، اما نه هنگام ورزش و فعالیت. آنها وقتی در حال استراحت یا خواب شبانه هستند با درد و گرفتگی روبه رو خواهند شد.به گفته دکتر مفخم، این نوع گرفتگی های عضلانی هم از نظر ماهیت و هم از نظر علت بروز با گرفتگی های ناشی از ورزش و فعالیت کاملا متفاوت است.بسیاری از این افراد ممکن است قبل از خواب دچار انقباض عضلانی در ناحیه ساق پا شوند که فرد را ناآرام و بیقرار می کند. در این وضع او ناچار است دائم پاهایش را حرکت دهد تا کمی آرام تر شود. چنین شرایطی ناشی از اختلالی به نام سندرم پای بیقرار است که یکی از انواع اختلالات حرکتی به حساب می آید.از طرف دیگر، گاهی اوقات بیماران شکایت می کنند و می گویند هنگامی که خوابیده اند یا در حال استراحت هستند، با احساس دردی ناگهانی بویژه در عضلات ساق از خواب بیدار می شوند.این متخصص طب فیزیکی در این باره توضیح می دهد: این دردها معمولا بسیار آزاردهنده و ناتوان کننده است و معمولا برای کسانی ایجاد می شود که مشاغل ایستاده دارند یا فعالیت روزانه زیادی داشته اند.به عنوان نمونه خانم خانه داری که مهمانی ای را پشت سرگذاشته است و در عین حال از کفشی نامناسب هم استفاده کرده، ممکن است به دلیل وارد شدن فشار زیاد روی عضلات ساق پا، دچار چنین مشکلی شود.گاهی اوقات هم کمبود املاحی مانند منیزیم می تواند به بروز چنین گرفتگی هایی در عضلاتی مانند ساق پا منجر شود. در این مواقع، با انجام حرکات و ورزش های کششی مناسب و همچنین برطرف کردن کمبود املاح، مشکل پیش آمده قابل درمان یا پیشگیری است.

اگر عضلات تان گرفت

می گویند گرفتگی عضلات مشکلی شایع است و تقریبا همه افراد چنین وضعی را تجربه کرده اند؛ ولی خیلی ها نمی دانند هنگامی که عضله ای می گیرد، چه کار باید کرد و چطور می توان درد آن را تسکین داد.

دکتر مفخم ضمن بیان این که استراحت یکی از مهم ترین مسائل برای درمان گرفتگی عضلات است، توضیح می دهد: استفاده از گرما هم می تواند در این باره کمک کننده باشد و به همین دلیل توصیه می شود از کیسه آب گرم استفاده شود. همچنین معمولا استفاده از داروهای مسکن غیراستروئیدی مانند بروفن به مقدار کم نیز به این افراد توصیه می شود.

قبل و بعد از انجام برنامه های ورزشی حتما باید حرکات کششی مناسب انجام شود، چون این کار نه تنها از بروز آسیب های ورزشی پیشگیری می کند که حتی برای جلوگیری از ایجاد دردهای بعد از ورزش نیز مناسب است.

علاوه بر این، استفاده از کفش و لباس مناسب و انتخاب بهترین مکان و زمان برای ورزش و مصرف مقدار کافی مایعات در پیشگیری و درمان این عارضه تاثیر بسزایی دارد.

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

اشتراك خبري فدراسيون تكواندو با پيامك ایرانسل

سيستم اشتراك خبري فدراسيون تكواندو به منظور اطلاع رساني و انتشار آخرين اخبار اين رشته ورزشي راه اندازي شد.

به گزارش سايت فدراسيون تكواندو؛

كميته روابط عمومي فدراسيون تكواندو با همکاری کانون هواداران فدراسیون همزمان با آغاز رقابتهاي قهرماني جهان 2013 مكزيك و به منظور اطلاع رساني، ارسال آخرين مطالب و سهولت دسترسی مخاطبان سراسر کشور به جديدترين اخبار، اقدام به راه اندازی اشتراک خبری روزانه اين فدراسيون به وسیله سيستم پیامک ايرانسل نموده است. 

از اين رو علاقمندان و متقاضیان به دریافت پیامک های خبری فدراسیون تكواندو مي توانند با ارسال يك پيامك بدون متن به شماره 84815 از آخرين اخبار مهم مربوط به این رشته پرطرفدار در کوتاهترین زمان ممکن اطلاع پیدا کنند.

لازم به ذکر است هزینه اشتراک روزانه این اخبار به ازای هر خبر 50 تومان می باشد.
 
 
اشتراك خبري فدراسيون تكواندو ويژه مشتركين همراه اول

سيستم اشتراك خبري فدراسيون تكواندو به منظور اطلاع رساني و انتشار آخرين اخبار اين رشته ورزشي و ويژه مشتركين همراه اول راه اندازي شد.

به گزارش سايت فدراسيون تكواندو؛

كميته روابط عمومي فدراسيون تكواندو با همکاری کانون هواداران فدراسیون پس از راه اندازي سيروس اشتراك خبري ويژه خطوط ايرانسل، به منظور اطلاع رساني هرچه بهتر آخرين مطالب و سهولت دسترسی مخاطبان سراسر کشور به جديدترين اخبار اين رشته ورزشي، اقدام به راه اندازی سيستم اشتراک خبری روزانه اين فدراسيون براي مشتركين خطوط همراه اول كرده است.

از اين رو علاقمندان و متقاضیان به دریافت پیامک های خبری فدراسیون تكواندو با ارسال كلمهTKD به شماره 2040،‌ از آخرين اخبار مهم مربوط به این رشته پرطرفدار در کوتاهترین زمان ممکن اطلاع پیدا کنند.

لازم به ذکر است هزینه اشتراک روزانه این اخبار به ازای هر خبر 50 تومان می باشد.                          
 

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

پسوند " کهل " که  بعد از نام خانوادگی من مشاهده می کنید مربوط به این روستا هست که در زیر عکسشو می بینید که در استان اردبیل، بخش شاهرود خلخال واقع است و از توابع دهستان شال می باشد. و یکی از خوش آب و هوا ترین روستاهای کشور ماست.

این روستا قدمتی بسیار کهن دارد.

مردم آن به زبان تاتی صحبت می کنند که یکی از زبانهای اصیل و کهن ایرانی و از مشتقات زبانهای اقوام آریایی ایران می باشد. 

این روستا یک روستای باستانی کشور عزیزمان ایران است.


برای آشنایی بیشتر با این روستا به وبلاگ زیر مراجعه کنید که یکی از کاملترین وبلاگها در ارتباط با معرفی این روستاست و متعلق به یکی از بهترین دوستان و فامیلهای من هستش.حتما بهش سر بزنید.

عکس بالا هم از این وبلاگ برداشته شده است.


http://kahal.persianblog.ir

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

عکس خودم





نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

تصاویر استاد کانگ


نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |

 

نوشته شده توسط عبدالرسول دهستانی کهل | لینک ثابت | موضوع: |