انتخاب ورزش مناسب برای تراکم استخوان‌ها
بهترین نوع ورزش برای تحریک رشد استخوان، فعالیتی است که برتمام استخوان‌ها اثر گذار باشد و آن چیزی جز weight bearing یا تحمل وزن نیست. این تنها به معنای راه
رفتن یا وارد کردن سنگینی به استخوان‌ها نیست، بلکه هر نوع فعالیتی است که به اسکلت بدن (بیشتر از فعالیت‌های بی‌تحرک هرروزه که به آن عادت داریم) یا ماهیچه‌هایی که استخوان‌ها را احاطه کرده‌اند فشار وارد می‌آورد. تمامی استخوان‌ها به هر فشاری که به آن وارد می‌شود واکنش نشان می‌دهند. هنگامی‌که استخوان احساس فشار کند یا از یک فعالیت برانگیخته شود، تمایل بیشتری به محکم‌تر شدن پیدا می‌کند و بدن را مجبور به ساختن استخوان‌های بیشتری می‌کند، که به این امر قانون ولف (Wolff’Law) گفته می‌شود. این مکانیزم بسیار خاصی است و تنها استخوان‌هایی که به آنها فشار آمده محکم‌تر می‌شوند. برای مثال انجام دوی آرام (Jogging) باعث تقویت استخوان‌های مچ و ساق پا و حتی مفاصل ران‌ها می‌شود. ولی هیچ گونه تاثیری بر استخوان‌های مچ دست و یا نواحی بازوها نخواهد داشت. (ادامه مقاله در ادامه مطلب)
همچنین تجربه نشان داده است که بازیکنان حرفه‌ای تنیس دارای استخوان‌های بسیار محکم‌تر و ضخیم‌تری در بازویی که توسط آن راکت را می‌گیرند دارند تا بازوی دیگر بدن‌شان. براساس قانون ولف، عکس این موضوع هم صادق است، استخوان‌هایی که در طول زندگی ازآنها استفاده نشود و فشاری بر آنها وارد نشود، به‌تدریج ضعیف‌تر می‌شوند.
تعجب نکنید، اما بهترین ورزش برای ساختن استخوان‌های کل بدن وزنه‌برداری می‌باشد. یک برنامه خوب وزنه‌برداری که شامل قسمت فوقانی، پایینی و مرکز بدن (شامل نواحی شکم، لگن و ستون فقرات) باشد تمام استخوان‌های بدن شما را محکم می‌سازد. لازم است در اینجا اضافه کنم برخلاف ظاهر این ورزش، بخصوص برای زنان بسیار مهم است، زیرا ورزشی که به استخوان‌ها فشار نمی‌آورد باعث استحکام یا رشد آنها نمی‌شود.
نکته خلاف انتظار دیگر ورزش شنا است. این ورزش برای قلب، ناحیه تحتانی کمر و داشتن اندامی مناسب (با ماهیچه‌های قوی) بسیار مفید است. اما چون در آب دچار بی‌وزنی می‌شویم، سهم چندانی در ایجاد تراکم استخوان‌ها ندارد. حالت ورزش شنا، دقیقاً شبیه به مشکل فضانوردان در فضا است. زیرا آنها در فضا حالت بی‌وزنی دارند و مقدار زیادی از تراکم استخوان‌ها و کلسیم خود را حتی با بهترین ورزش‌های طراحی شده در پرواز از دست می‌دهند.
نویسنده وبلاگ : عبدالرسول دهستانی کهل